ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

Θα τον ήθελα.

δε θα τον ήθελα;

"Θα ήθελα ένα Δεκέμβριο με φώτα σβηστά κι ανθρώπους αναμμένους"

~~ Charles Bukowski

Και καλό μας μήνα,

με "φωτισμένους" στην καρδιά, ανθρώπους.

"Δεκέμβρης 1903" του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη
Μελοποίηση: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Ερμηνεία: Αλκίνοος Ιωαννίδης 

Πολύ ωραίο!!!

Στη συγγραφική μου σελίδα στο φεισμπουκ έκανα έναν διαγωνισμό για να κληρώσω ως δωράκι ένα αντίτυπο του νέου μου βιβλίου, πες το και σαν έθιμο, πάντα κληρώνω ένα και μου άρεσε που θα συνέπεφτε με την έναρξη του νέου και μάλιστα εορταστικού μήνα, νικήτρια λοιπόν του διαγωνισμού, είναι η Βαλάντη Παπά (Βαλάντη Κόσμημα) Πάντα τυχερή, εύχομαι και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους συμμετείχαν. Ανακοινώνω τη νικήτρια σήμερα σε όλα τα δικά μου μέσα δικτύωσης για να μην υπάρχει καμιά παρεξήγηση. Ξέρετε, πολλοί κληρώνουν ανύπαρκτα δώρα, σε φεικ λογαριασμούς και δεν τα στέλνουν και ποτέ. Όσο μπορούμε να είμαστε "διαφανής."

Και σε αυτό το σημείο, θέλω να μοιραστώ μαζί σας και κάτι ακόμα, δεν το έχω δημοσιεύσει αλλά τώρα εδώ, θέλω και νιώθω την ανάγκη. 

Προσπαθώ, όσο μπορώ να μην χάνω την προσωπικότητά μου σε όλο αυτό κι επειδή η χαρά και ο ενθουσιασμός, για κάθε όνειρο πιστεύω είναι διάχυτος, προσπαθώ και τα δωράκια μου να κάνω και στις βιβλιοθήκες να στέλνω αντίτυπα ή όπου νιώθω οτι τα έχουν ανάγκη ή τα θέλουν πραγματικά και πριν καιρό βέβαια, μιας και τώρα φτάσαμε στο σημείο να με καλούν και όχι να ρωτάω αν μπορούν να με στηρίξουν, είχα ρωτήσει μια βιβλιοθήκη, άλλης πόλης, αν μπορεί να με βοηθήσει με μια παρουσίαση, ήταν τότε που δεν είχα κάνει καμία και ξέρετε τι μου απάντησαν;  Εμείς οργανώνουμε μόνο παρουσιάσεις βιβλίων τοπικών συγγραφέων και δεν ένιωσαν ντροπή που μου απάντησαν έτσι; Εγώ αισθάνθηκα ντροπή πάντως για αυτή τους της απάντηση. Στα ράφια τους άραγε φιλοξενούν μόνο βιβλία συντοπιτών τους; Δε νομίζω, γιατί τα δικά μου μου τα ζήτησαν πάντως. Τέλος πάντων, περασμένα - αφημένα, εξάλλου σε τέτοια θέματα η ίδια η ζωή τα φέρνει έτσι, που κύκλος είναι και γυρνάει και καταλαβαίνετε όλο αυτό που οδηγεί.... δεν χρειάζεται να πω περισσότερα αλλά πριν λίγες μέρες δικαιώθηκα, όμως αυτή τη φορά δεν θα πάω όχι γιατί κρατάω κακίες ή κάτι άλλο απλώς δεν νιώθω μέσα μου καλά και το να αισθανόμαστε όμορφα όπου πάμε είναι το πλέον σημαντικό.  

Βρε πως τα φέρνει η ζωή.... 

Και συνεχίζω.... 

Θυμήθηκα μια ανάρτηση που είχα κάνει πριν  δύο χρόνια και αφού την αναζήτησα, την διάβασα ξανά. Ομολογώ πως την ευχαριστήθηκα και δεν την θυμόμουνα τόσο ωραία. Είναι αυτό που κάθε φορά που διαβάζεις κάτι το κατανοείς καλύτερα, ακόμη κι όταν είναι δικό σου. 

Εδώ, αν θες να θυμηθείς μαζί μου: http://ekfrastite.blogspot.gr/2015/12/blog-post.html

Ακόμη, μία χριστουγεννιάτικη ανάρτησή μου με πολλές πτυχές, μπορείς να θυμηθείς εδώ:  http://ekfrastite.blogspot.gr/2016/12/blog-post_28.html.

Αυτά για την ώρα, εκφραστικοί μου.

Καλό μήνα, με υγεία και χαρά.

Να περάσετε όμορφα και αφήστε το παιδί που έχουμε μέσα μας να απολαύσει τις γιορτές χωρίς ενοχή. Ας μην μείνουμε στο μελαγχολικό πνεύμα των γιορτών, ούτε στο καταναλωτικό (σε καμία περίπτωση), ούτε στο ανθρώπινο μιας και άνθρωποι οφείλουμε να είμαστε κάθε μέρα, ας αφεθούμε στο κόκκινο, στο πράσινο και το μπλε του ουρανού.

Άλλωστε ποιος ξέρει πόσα Χριστούγεννα θα ζούμε ακόμα;

Ας απολαύσουμε τα τωρινά και αύριο βλέπουμε.

Είναι ωραία η ζωή και το κόκκινο με το πράσινο, μπορεί να την κάνει λίγο πιο γλυκιά.

Είναι τα μελομακάρονά της βρε παιδιά.

Ας τα γευτούμε.

Και καλή μας μέρα.