Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΔΗΛΩΣΕ ΠΑΡΩΝ



Δηλώνω Παρών στο Παρόν σου
Αν θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω με μία μόνο λέξη, θα του απέδιδα τον ορισμό «τρυφερό».
Ξέρετε, πολλές φορές οι άνθρωποι, οι μοναχικοί, οι απαιτητικοί, οι νευρικοί ή οι δύσκολοι αν θέλετε, το μόνο που έχουμε ανάγκη είναι μια γλυκιά, μελωδική τρυφερότητα.

Κάπως έτσι λοιπόν και με αυτή τη σκέψη, καταλήγω πως το συγκεκριμένο πόνημα, θέλω ο εκάστοτε αναγνώστης να το χαρακτηρίσει τρυφερό, σαν μια προσπάθεια που δημιουργήθηκε με αγάπη για να αποδώσει, θεωρητικά ίσως, έναν φόρο τιμής σε ένα συναίσθημα μονίμως παρεξηγημένο.
Λες και η αγάπη υπάρχει και «φουντώνει» μόνο στα ζευγάρια.
Μα υπάρχουν τόσα είδη κι όταν μιλάς για είδη αγάπης, αυτόματα, κάπως χάνει την αξία της. Τι είναι για να χωρίζεται ή να σπάει σε κομμάτια; Συναίσθημα είναι, αξία είναι, η ζωή είναι και ανα πάσα ώρα στιγμή βρίσκεται δίπλα μας, κοντά μας, ζει μέσα μας και είναι η Αγάπη, η Αγάπη εκείνη που Δηλώνει Παρών στο Παρόν κι έχει τόση δύναμη που μπορεί να καταστρέψει ή να συμφιλιώσει τα πάντα.

Και από την άλλη, θα μπορεί κάποιος, ίσως και σωστά να πει «Μα καλά, ιστορίες ζευγαριών δεν φιλοξενείς στο βιβλίο σου;» Όμως αν ο εκάστοτε αναγνώστης καλοκοιτάξει και σταθεί, σταθεί στο υπόβαθρο και όχι σε ότι μπορεί να φανερώνουν ή να κρύβουν οι λέξεις, θα διαπιστώσει πως κάνω πράξη ακόμη και στο εξώφυλλο τα όσα πιστεύω και υποστηρίζω. Τίποτα δεν γίνεται προς χάριν εντυπωσιασμού ή κέντρισης του ενδιαφέροντος, όλα μα όλα, ανεξαιρέτως, εχουν τον συμβολικό τους χαρακτήρα. Θα σου πω μονάχα πως για εμένα, τα πάντα, είναι ο συμβολισμός. Τον συνάντησα στην Ποίηση, τον ακολούθησα και πιστά τον υπηρετώ!
Το υπόβαθρο, το κάθε υπόβαθρο, ακόμη και χρωματικώς, φροντίζω να το δείχνω, σαν δίπολο αν θες, στο ζεύγος που δεν επέλεξα να βάλω. Γιατί δεν εστιάζω στους ανθρώπους σαν φυσικές παρουσίες αλλά στο μέσα τους, σαν το αιώνιο συναίσθημα. Στην ύπαρξη της όποιας αμφισβήτησης. Κι όταν μπεις μέσα στη ροή των ιστοριών, θα δεις πως ούτε εκεί αναφέρομαι αποκλειστικά στα ζευγάρια, αρωγοί μου είναι για να μεταδώσω το μεγάλο πνεύμα της Αγάπης, με τον δικό μου απλό και γλυκό τρόπο.

_______

Περισσότερα εδώ: http://fonografos.net/v1/κυριακή-κωνσταντίνου-η-αγάπη-δηλώνει/

Εδώ για να παρακολουθήσεις το τρειλερ του βιβλίου που επιμελήθηκε ο δικός μας μπλοκερ, Νίκος Μουσαβερές: https://www.youtube.com/watch?v=noFLpsDjz0w

#Η_Αγάπη_Δηλώνει_Παρών
#Νέο_βιβλίο
#Νουβέλες
#ιστορίες_αγάπης
#Κική_Κωνσταντίνου
#Εκφράσου

Ευχαριστώ πολύ και μέσα από την καρδιά μου πάντοτε, τους φίλους που ένθερμα με στηρίζουν  για ακόμη μία φορά, τον αγαπημένο μας Νίκο Μουσαβερέ που επιμελήθηκε το βίντεο και μου χάρισε απλόχερα ακόμη έναν θησαυρό και τέλος τα σαιτ και τα μπλοκς που μας φιλοξένησαν με τόσο ζεστό τρόπο.

Είναι η Αγάπη που Δήλωσε Παρών και είναι το ομορφότερο δώρο που μου χάρισε ή του χάρισα (δεν έχω κατασταλάξει ακόμη) το έτος 2017, σχεδόν ενάμιση μήνα πριν μας αποχαιρετήσει! 

Καλές Γιορτές!

Σχόλια

  1. Ξεδιπλώνεται σιγά-σιγά η σκέψη σου πάνω στο καινούργιο σου βιβλίο και έτσι, Κική μου, έχουμε τη δυνατότητα να μπούμε στα βαθύτερα μονοπάτια της. Βοηθητικά σε αυτό που θα διαβάσουμε.
    Καλό βράδυ κοπέλα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Λεξίτυπον" άρα σίγουρα κάτι σπουδαίο επιμελήθηκε και ο Γιώργος Σταυράκης.
    Χαίρομαι που συντόμως τα βιβλία μας θα είναι.... αδερφάκια!...
    Τίποτε τυχαίο, Κική...

    :))

    Πολλά φιλιά και χαμόγελα, με Αγάπη που όντως δηλώνει Παρών..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλήθεια; Πω πω... χαίρομαι τόσο μα τόσο πολύ!
      Ανυπομονώ!
      Καλή επιτυχία!

      Διαγραφή
  3. Καλά Χριστούγεννα και απο δω Κική μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλοτάξιδο και εύχομαι ο νέος χρόνος να "γεννήσει" και κάτι ακόμη από τα σχέδια σου .

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Συλλογικό Βιβλίο "Κάνε μία Αμαρτία" της σειράς "Συνερεύσεις" των Εκδόσεων Λογότυπο

Καλημέρα, εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Με μεγάλη χαρά μοιράζομαι ότι συμμετέχω κι εγώ στο νέο συλλογικό -και γλυκά αμαρτωλό- βιβλίο "ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΑΜΑΡΤΙΑ" της σειράς "ΣΥΝΕΥΡΕΥΣΕΙΣ" των εκδόσεων "ΛΟΓΟ_ΤΥΠΟ !" Από όλες τις «αμαρτίες» που μας προτάθηκαν, εγώ διάλεξα  την Κακή Μουσική . Πάνω σε αυτήν έπλεξα το διήγημά μου, που βρήκε τον δικό του χώρο μέσα στη συλλογή, και νιώθω πραγματικά ευγνωμοσύνη για την επιλογή και την εμπιστοσύνη των εκδόσεων.   Χαίρομαι κάθε φορά που συμμετέχω σε συλλογικά έργα, αλλά αυτή τη φορά χαίρομαι λίγο περισσότερο, γιατί αμφιταλαντεύτηκα, δυσκολεύτηκα, δημιούργησα και στο τέλος απόλαυσα και απολαμβάνω.   Το διήγημα με το οποίο συμμετέχω ονομάζεται «Η Συμφωνία του Κέλετρου» και είναι εμπνευσμένο από το γνωστό  έργο " Το Φάντασμα της Όπερας ",  ένα βιβλίο που είχα αγοράσει πριν χρόνια σε χρυσή κασετίνα με άλλα έργα του Γκαστόν Λερού, αρκετά ακριβή για εκείνη την εποχή και μοναδική, αλλά ποτέ δεν τ...

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ.

Τα μάτια της είναι δυο άντρα όπου σπινθηρίζει αόριστα το μυστήριο, και το βλέμμα της φωτίζει σαν αστραπή: είναι μια έκρηξη μέσα στα σκότη… Υπάρχουν γυναίκες που εμπνέουν την επιθυμία να τις νικήσεις και να τις απολαύσεις… αλλά αυτή εδώ σου γεννάει τον πόθο να πεθάνεις αργά κάτω απ’ το βλέμμα της (Σαρλ Μπωντλαίρ, από το ποίημα «Η επιθυμία της περιγραφής»)