ΌΤΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΘΑ ΕΚΡΑΓΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ ΤΟ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ....
ΑΠΛΩΣ ΕΚΦΡΑΣΟΥ....!!!
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ
Γιατί αν δεν στολίσεις το δέντρο σου, δεν πιείς τη ζεστή σου σοκολάτα, δεν δεις και την αγαπημένη σου εορταστική ταινία, πως θα καταλάβεις τα Χριστούγεννα;
Πέρα από τα γνωστά "Μόνος στο σπίτι", "Γρέμλινς", "Το Πολικό Εξπρες" κτλ έχω μερικές νέες να σας προτείνω.
Δύο
αδέρφια χαλάνε κατά λάθος το έλκηθρο του Αϊ-Βασίλη και περνούν μια
ολόκληρη νύχτα προσπαθώντας να σώσουν τα Χριστούγεννα παρέα με τον
ξύπνιο και ντόμπρο ασπρογένη.
Δυσαρεστημένη με τη νέα σχέση της μαμάς της, η έφηβη πλέον Κέιτ το σκάει
και φτάνει στον Βόρειο Πόλο όπου ένα κακό ξωτικό σχεδιάζει με δόλο να
καταργήσει τα Χριστούγεννα.
Εδώ συναντάμε και τη γυναίκα του Άγιου Βασίλη όπως οι πρωταγωνιστές είναι ζευγάρι και στη ζωή.
Ο Κερτ Ράσελ μου αρέσει από πάντα αλλά και σαν Άγιος Βασίλης, μοναδικός.
Η Σλόαν (Έμα Ρόμπερτς) και ο Τζάκσον (Λουκ Μπρέισι) απεχθάνονται τις γιορτές! Είναι διαρκώς single, κάθονται στο τραπέζι των παιδιών ή ζουν αμήχανες καταστάσεις σε αταίριαστα ραντεβού. Όταν όμως αυτοί οι δύο ξένοι γνωρίζονται σε μια ιδιαιτέρως κακή χριστουγεννιάτικη σεζόν, ορκίζονται να είναι ο ένας για τον άλλο το ""γιορτοραντεβού"" του για όλες τις γιορτινές εκδηλώσεις της επόμενης χρονιάς. Καθώς μοιράζονται την ίδια περιφρόνηση για τις γιορτές και δηλώνουν ότι δεν έχουν κανένα ερωτικό ενδιαφέρον ο ένας για τον άλλο, καταλήγουν να είναι το ιδανικό ζευγάρι, κάτι που οδηγεί σε ξεκαρδιστικές σκηνές. Ωστόσο, όταν η χρονιά με τις γιορτές φτάνει στο τέλος της, η Σλόαν και ο Τζάκσον ανακαλύπτουν ότι έχοντας μοιραστεί μεταξύ τους όλα όσα μισούν, κατέληξαν να ερωτευτούν απρόσμενα.
Ιδιαίτερη κι αυτή, θεωρώ πως είτε σου αρέσει είτε όχι.
Τα Χριστούγεννα μια επαρχιακή πόλη γεμίζει ζόμπι εξαιτίας ενός ιού και
μια παρέα εφήβων προσπαθεί να επιβιώσει αλλά και να σώσει αγαπημένα της
πρόσωπα. Μοιάζει με μιουζικαλ - κωμωδια.
Α πολύ ενδιαφέρον το θέμα Κική μου! Ότι πρέπει για μια νότα αισιοδοξίας στα χείλη μας και στην ψυχή μας. Κρατώ τις προτάσεις σου καθώς έχω εμπιστοσύνη στις επιλογές σου, το ξέρεις. Ευχαριστούμε.
Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά! Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...
Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...
Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...
Α πολύ ενδιαφέρον το θέμα Κική μου! Ότι πρέπει για μια νότα αισιοδοξίας στα χείλη μας και στην ψυχή μας. Κρατώ τις προτάσεις σου καθώς έχω εμπιστοσύνη στις επιλογές σου, το ξέρεις.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστούμε.