Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μπέτυ, το ατίθασο μελομακάρονο (μέρος πρώτο)

Εκφραστικοί μου καλημέρα.

Δεν θα σας το κρύψω - είμαι ιδιαιτέρως χαρούμενη - γιατί σήμερα, γεννήθηκε στο μυαλό μου "Η Μπέτυ, το ατίθασο μελομακάρονο".

Μετά τη "Μπέλα", "η Μπέτυ" και νιώθω περήφανη!

Δεν ξέρω που θα μας πάει, δεν ξέρω πλήρως τι θέλει να μας πει, αλλά μαζί σας θα το μοιραστώ κι αυτό.  

Βέβαια, αυτό που με κάνει ακόμα περισσότερο χαρούμενη, ειναι γιατί πλέον, έχω την ίδια ακριβώς διάθεση και ενέργεια και χαρά, για να μπορώ να γράφω παραμύθια. Μου είχε λείψει, μου είχαν λείψει. Πάντα υπήρχαν στο μυαλό μου, αλλα όχι στη διάθεσή μου, για να καθίσω και να τα δημιουργήσω στο "χαρτί". Η χαρά μου ειναι απερίγραπτη και θέλω - μαζί σας -  να τη μοιραστώ.

Ελάτε να γνωρίσετε τη "Μπέτυ" μου και ελπίζω να την αγαπήσετε και να την ακολουθήσετε, στη γιορτινή της πορεία.

Είμαι χαρούμενη, σας το 'πα; χαχα

Ελάτε λοιπόν ;)

 

                                      Πηγή φωτογραφίας

 


Μπέτυ, το ατίθασο μελομακάρονο


Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα σπίτι που δεν αγαπούσε τα Χριστούγεννα, βρέθηκε - τυχαία - ένα μελομακάρονο.

Όλα ξεκίνησαν ένα πρωινό που έκανε τσουχτερό κρύο και έριχνε πολλή βροχή.

Η Μπέτυ, «γεννήθηκε» από τα επιδέξια χεράκια της κυρίας Μάρως.  Ήταν πολύ όμορφη, ζουμερή, λαχταριστή, μοσχομυριστή και γεμάτη τσαχπινιά.

Το νερό, το πορτοκάλι, τα ξυλάκια κανέλας και το γαρύφαλλο, της έδωσαν μια υπέροχη ευωδιαστή μυρωδιά, ενώ το βούτυρο, το αλεύρι και τα καρύδια,  ήταν υπεύθυνα για την τόσο εξωτική ομορφιά της. Επειδή όμως, όταν άνοιξε τα όμορφα ματάκια της, παραπονέθηκε πως κρυώνει, ήρθε το μέλι και την αγκάλιασε με τόση τρυφερότητα - που στο πρόσωπό της - σχηματίστηκε το ομορφότερο χαμόγελο του κόσμου.

Η κυρία Μάρω – ως άλλη μία υπερήφανη μαμά – τη καμάρωσε κοιτώντας τη με περηφάνια.

            Γρήγορα η Μπέτυ, συνειδητοποίησε πως δεν ταίριαζε με τα άλλα μελομακάρονα της παρέας. Ναι μεν γευστικά, ναι μεν μοσχομυριστά, ναι μεν όμορφα αλλά τους έλειπε η θέληση για ζωή και όνειρα, κάτι που τόσο έντονα, κατείχε η ίδια.

            Σνομπάροντας τους απέναντι κουραμπιέδες και τις πιο πέρα, χαμογελαστές και καλλίγραμμες δίπλες, αποφάσισε πως είχε έρθει η ώρα να ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα χριστουγεννιάτικα γλυκά και να ζήσει το δικό της «Θαύμα Χριστουγέννων».

Έτσι λοιπόν, το βράδυ που κλείσανε όλα τα φώτα του σπιτιού κι έμειναν τα λαμπιόνια του δέντρου να τραγουδούν και να πανηγυρίζουν τη νίκη της γιορτής και των εθίμων, έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιό της.

            Όταν όλοι είχαν κοιμηθεί και κανείς δεν θα μπορούσε να τη σταματήσει, πήρε φόρα από τη χρυσή πιατέλα και με ένα μεγάλο και θαρραλέο σάλτο, βρέθηκε κάτω στο πάτωμα. Για καλή της τύχη όμως, το χνουδωτό καφέ χαλί της οικοδέσποινας, σταμάτησε την απότομη προσγείωσή της και την έκλεισε τρυφερά στην αγκαλιά του.  Η Μπέτυ, τυλίχθηκε και αφέθηκε, στο όμορφο αυτό ύφασμα. Έτσι, βρέθηκε να παίζει για ώρα μαζί του, να κυλιέται εντός του και να χαμογελά.

Το χαλί τη σκούντησε - όταν είδε - πως ένας κουραμπιές είχε ξυπνήσει και τους κοιτούσε με μόχθο. Τότε η Μπέτυ άρχισε να το κοροϊδεύει, του έβγαλε τη γλώσσα επιδειχτικά και όταν εκείνο -  τόλμησε - να προσπαθήσει να τη συνετίσει, βρέθηκε με ένα τεράστιο βελανίδι πάνω του, που του είχε πετάξει  με δύναμη, κλέβοντάς το από το  Χριστουγεννιάτικο Δέντρο.

Το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο και το χνουδωτό χαλί γέλασαν τόσο δυνατά που ο κουραμπιές ντράπηκε και πριν προλάβει να αρθρώσει λέξη, η Μπέτυ βρισκόταν ήδη στο παράθυρο και αντίκρισε τον κόσμο - εκείνον -  που τόσο ανυπόμονα, περίμενε να γνωρίσει.

 

 

____________________ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ________________

 

Καλό ΣΚ, εκφραστικοί μου!

Να περνάτε όμορφα!


Σχόλια

  1. Κατ' αρχήν να δηλώσω πολύ χαρούμενος με τη δική σου χαρά! Ναι, θέλω να το πιστέψεις. Αυτό είναι θαυμάσιο και θετικό σαν σκέψη. Μπράβο κοπέλα μου.
    Κατά δεύτερο, το παραμύθι είναι κάτι δύσκολο. Θέλει φαντασία, έμπνευση. Δεν σε φοβάμαι, θα το καταφέρεις και θα νιώσεις όμορφα.
    Όμορφα ξεκινά η Μπέτυ την περιπέτειά της στον έξω κόσμο. Ατίθαση, περίεργη. Για να δούμε τις περιπλανήσεις της λοιπόν!
    Καλή συνέχεια Κική μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κική μου μετά την Μπέλα ανυπομονώ να διαβάσω και την περιπέτεια της Μπέτυς.
    Περιμένω την συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα. Με βοηθώ να δω με άλλο μάτι, το γλυκό αυτό. Πολύ ωραίες εορτές εύχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μόλις το διάβασα στην εγγονή μου και της άρεσε πολύ.
    Περιμένουμε την συνέχεια.
    Έσκασες γέλια με την Μπέτυ το μελομακάρονα.
    Να είσαι καλά και φιλάκια πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έλα βρε Κική μου κι εμεις χαιρόμαστε μαζί σου!
    Νομίζω πρέπει να βάλεις ,μπρος για βιβλίο με παραμύθια.
    Με τσίγκλισε "η Μπέτυ, το ατίθασο μελομακάρονο"!
    Περιμένω την συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μπραβο Κικη μου ειναι πολυ ωραιο ανυπομονω για τη συνεχεια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Χαίρομαι κι εγώ τόσο πολύ για τη χαρά σου. Αγαπώ τα παραμύθια και νομίζω ότι θέλουν γερή πένα και φαντασία κι εσύ τα έχεις και τα δυο,
    Περιμένω τη συνέχεια.
    Η Μπέλα μου άρεσε κι εκανα εικόνα τις σκηνές του θεατρικού σου παραμυθιού. Θα έλθει και η υλοποίηση της φαντασίας. Απλά θέλει το χρόνο του να ξεπηδήσεις από το ένα είδος στο άλλο.
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλησπέρα Κική μου,
    Ανυπομονώ για την συνέχεια...περιπετειώδης ακούγεται η σκανταλιάρα Μπέτυ!
    Φιλιά πολλά..καλό βράδυ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...