ΤΑ ΦΤΕΡΑ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Τι να πω για τα φτερά σου.
Κι ούτε που θυμάμαι...

Μέρες, νύχτες, ώρες, χρόνια
να διαρκεί η αιμοδοσία, που πρώτος εκστρατεία, άρχισες.

Κι ήταν άσπρα
Και τα φτερά, γυαλιστερά
Και τόσο επιβλητικά, δεμένα.

Μέσα στο χάος, έδιναν φως.
Μέσα στη θλίψη, γινόταν η ελπίδα.

Τι να πω για τα φτερά σου
που έχω καιρό να δω.

- Τα φτερά - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

Καλημέρα, εκφραστικοί μου!