Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

ΑΝΑΔΥΟΜΑΙ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



Με μανία,
με μανία τους καταδίωκε, λες και εξόριστοι ήταν στη γη.

Φεύγοντας έπαιρνε μαζί του και κάτι.
Αναμνήσεις
Σκέψεις
Στόχους
Όνειρα
Κοινή ζωή

Η προσομοίωση ήρθε ένα πρωινό,
ενα πρωινό με αέρα

Σκουπίδια έμπαιναν στα μάτια
χιλιάδες μυγάκια ενοχλούσαν το καπνό

Και μια ζάλη
μια αδιόρατη ζάλη, μεθυστική
Να τέμνει και να τέμνεται
Να στρώνει δρόμο παράλληλο και να λοξοδρομεί

Η λύση ήρθε από μακριά

Βαθιά, βαθιά
στη ψυχή χαμένη

Αναδύομαι

~~ Αναδύομαι - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

6 σχόλια:

  1. Μια λύση ήρθε από μακριά..... βαθιά, βαθιά στη ψυχή χαμένη.....

    Τι λόγος.....! τι εικόνα.....
    Κική μου την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστω αγαπημενε μου
      χαιρομαι που σου αρεσε

      Διαγραφή
  2. Η προσομοίωση καταδίωξης είναι οδυνηρή όταν γίνεται πρόγευση μιας πραγματικότητας με ή χωρίς ζάλη... Μακάρι οι λύσεις να υπάρχουν ή να ανακαλύπτονται εγκαίρως για ν' αναδυθούν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα κι από μένα! και κλείνει όμορφα και αυτό το βράδυ μου διαβάζοντας τα διαμάντια σου που λάμπουν και φωτίζουν και την αποψινή νύχτα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστω πολυ αγαπημενε μου φιλε
      καλο μηνα να εχεις

      Διαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ