Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ





Η Φθινοπωρινή βροχή την Άνοιξη, με παγιδεύει.

Σε έναν ιστό προσδοκώ, τον Ήλιο της Συμφοράς.
Περιορισμένη διαθεσιμότητα, η ύψιστη προστασία.

Ημερομηνία καταχώρησης των στίχων σου, θα στείλω αύριο το πρωί, θα μυρίζει ακόμα χώμα το πεντάγραμμο.

Μ' αρέσει!

Σε ένα μισοτελειωμένο κουφάρι, βρήκαν εχθές ένα νεκρό σαλιγκάρι.
Το σπίτι του, δεν το άφησε
σαν σε μεσοτοιχία, πολέμησε.

Νίκησε, καταδιώκοντας τον κατακτητή.

Στο χώμα μαράθηκε η στάχτη
κι η πολυπόθητη βροχή δεν άνθισε ποτέ.

Μια κόκκινη παπαρούνα,
το στεφάνι, η δοξασία.

Κανείς, δεν το αναζήτησε κανείς.

Ήταν ένας πραγματικός κόσμος
Αμφίεση•

~~ Το Σαλιγκάρι - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ


___________


Κι εχθές το μεσημέρι, ξαφνικά άρχισε η βροχή.....





#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου




________

Γενικότερα, εισπράττω μια μελαγχολία που όμως περνά:







Κοίταγα με περιέργεια πώς κάνουν οι πεταλούδες
που τις αιφνιδίασε η βροχή στον κήπο.
Ματαίως γυρεύαν καταφύγιο μες στα φύλλα
και στων λουλουδιών τα βάθη.
Μιά τους όμως ανέβηκε πετώντας
προς τα μαύρα ασήκωτα σύννεφα
επιλέγοντας να βρει τον θάνατο σε μιαν αχτίδα
και να χαθεί του είδους της η μνήμη.
Με καρτερία εκάπνιζα εγώ πίσω από το τζάμι
και επιζούσα ήρεμος, προβάροντας
την ενασχόλησή μου με τη σχόλη, τις μεταφυσικές διακοπές μου,
αλλά συνάμα και σκεπτόμενος
ποιά κλάση θανάτου, ποιό μοντέλο τάφου
θα ταίριαζε στην αποκλειστική προσωπική μου ιστορία
και ποιό είδος πόνου θα μου πήγαινε εμένα καλύτερα.

ΒΡΟΧΗ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ - JOAQUÍN GIANNUZZI
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.




_____________


Είναι που εμπνέει:


Βρέχει. Έχω την παρόρμηση να γράψω ένα ποίημα. Αλλά θυμάμαι κάτι σε ένα απορριπτικό σημείωμα: μετά από μια καταρρακτώδη βροχή, ποιήματα με τίτλο "βροχή" καταφτάνουν από κάθε γωνιά της χώρας.

 Sylvia Plath


_______


Και έχω ξεχωρίσει, αγαπήσει, κρατήσει στη ψυχή μου:





Κική Δημουλά - Τα Πάθη της Βροχής

Διαβάζει η ίδια η ποιήτρια.

 

"πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ’ άλλα νά’ ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ."

 

 

 Καλημέρα, εκφραστικοί μου.


 

4 σχόλια:

  1. Η βροχή εύκολα σπρώχνει το πνεύμα να εκτονωθεί στο γράψιμο. Ίσως το νερό να ανοίγει τις πόρτες του συναισθήματος και της σκέψης. Αν το αποτέλεσμα είναι καλό, αυτό θα φανεί στο πόσο αντανακλά τα χρώματα του ουράνιου τόξου που έπεται της βροχής, και δεν ήταν μόνο μια στιγμιαία παρόρμηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο, Σταμάτη
      δεν έχω παρά να συμφωνήσω

      καλο απόγευμα

      Διαγραφή
  2. Την καλησπέρα μου Κική μου, να είσαι καλά με τις ομορφιές σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ