Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Καραντίνα

 

 

Τι είναι η καραντίνα;
εγώ δεν ξέρω, την αγάπη θέλησα.
Μη μου μιλάτε για περιορισμούς και απαγορεύσεις,
είμαι εγώ που ξεχειλίζω αγάπη

Τι είναι η καραντίνα;
εγώ δεν ξέρω, τη φιλευσπλαχνία ελευθέρωσα.
Μη μου λέτε που να πάω, πως να κινηθώ,
εγώ με τα χνουδωτά μου γάντια, αγγίζω την τελειότητα:
μια μπάλα χιόνι – λευκό - στα χέρια μου, και έτοιμος, ο συνεπιβάτης της ελπίδας.

Τι είναι η καραντίνα;
εγώ δεν ξέρω… Μ’ αρέσει να κοιτώ τον ουρανό με τ΄ αστέρια.
Να μη τυφλώνομαι από γυαλιστερές αυταπάτες, να μην προσδοκώ τίποτα, πέρα από την αλήθεια.

Τι είναι η καραντίνα;
εγώ δεν ξέρω… την ανθρωπιά αναζήτησα
μέσα σου, κανείς
γύρω σου, όλοι

Τι είναι η καραντίνα;
εγώ δεν ξέρω… ανήμπορος υποχώρησα
ακούς πως τραγουδούν τα τζιτζίκια;
πως χορεύουν οι νεράιδες στην αντίπερα όχθη;

Τι είναι η καραντίνα;
εγώ δεν ξέρω…
μου αρκεί που για την ώρα, έχω συντροφιά, τα ποιήματά μου.

Τι είναι η καραντίνα;
εγώ ξέρω….

~ Η Καραντίνα – Κική Κωνσταντίνου

Για το "Παιχνίδι ποίησης" της ομάδας " Ποιητική έλξη "

Labels:

Σχόλια

  1. ANNA FLO16 Δεκεμβρίου 2020 στις 2:57 μ.μ.

    Πολύ μου αρέσει αυτό το ποίημα. Καλή του επιτυχία.
    Φιλάκια πολλά Κική μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Giannis Pit.16 Δεκεμβρίου 2020 στις 5:17 μ.μ.

    Στίχοι βγαλμένοι μέσα απ' τις σκέψεις των ημερών. Πολύ όμορφο με σειρά ερωτημάτων.
    Καλησπέρα Κική μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΑΧΤΙΔΑ16 Δεκεμβρίου 2020 στις 7:59 μ.μ.

    Κική μου βρισκόμαστε στα πρόθυρα..σαλέματος! Εσύ όμορφα τα λες και τρυφερά μα η καραντίνα ΕΙΝΑΙ καραντίνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...
42 σχόλια
Read more »

ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

    Παραδοσιακοί χοροί Εύβοιας Εύβοια   Στο όμορφο νησί της Εύβοιας ο κορυφαίος χορός είναι ο καβοντορίτικος ή καλλιανιώτικος που χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο χορευτικό και μουσικό στυλ. Άλλοι χοροί του νησιού είναι ο συρτός και ο µηλωνιάτικος, παραλλαγή του συρτού χορού. Στην περιοχή χορεύεται ακόµα ο λεγόµενος όρθιος μπάλος (διαφοροποιείται από τον κυκλαδίτικο µπάλο) από ένα ή δύο ζευγάρια. Βόρειο Εύβοια   Στη Β. Εύβοια συναντάµε περισσότερο τους λεγόµενους στεριανούς χορούς όπως τσάµικα, καγκέλια, πατινάδες και συρτούς. Από τους πιο διαδεδοµένους χορούς ήταν ο Χειµαριώτικος, οργανική αργή µελωδία που παιζόταν και µε φύλλο από κοτσύκι ή άλλο δέντρο. Ακολουθούσε ο Συρτός, ο Τσάµικος και κάποιες φορές χορευόταν και το ηπειρώτικο Στα Τρία. Όσον αφορά το Συρτό, όταν παρατηρήθηκε (µε βάση τις καταγραφές) ότι οι µεγάλης ηλικίας άνθρωποι δεν κάνουν δύο διαδοχικά σταυρώµατα αλλά πάτηµα και άρση, ειπώθηκε ότι τα σταυρώµατα "τα κάναν οι δασκά...
1 σχόλιο
Read more »

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...
10 σχόλια
Read more »