Έτσι σε σκοτώνω: Κάνοντάς σε, δημιουργία

 

 

Τα όνειρά μου κυνηγούν το γαλάζιο

σαν κύμα που μάγεψε την Γη 

ενώ εκδιώχθηκε από τον ουρανό.

Έτσι σε στεγάζω: Παράλογα.

Έτσι σ' αγαπώ: Αποσπώμενα.

Έτσι σε προσεγγίζω: Αλληγορικά έξυπνα.

Έτσι σε σκοτώνω: Κάνοντάς σε, δημιουργία.

 

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 

Κι εγώ που γέμισα σελίδες με άχρηστα λόγια, 

θέλησα σε έναν φρέσκο βολβό

να εξομολογηθώ την υστεροφημία μου.

Με διάλεξε!

 

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Του ύπνου τα κρυφά ακρογιάλια,

τα κέρδισα σε μια μονομαχία, μεταίχμια.

Έκτοτε κυνηγώ την Ελπίδα.

Μαξιλάρι και χειρολαβή, έγινε.

Με συνοδεύει, με κυνηγά.

Τη χρειάζομαι!

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 

Είν' η Αγάπη σου,
μια αόρατη πεταλούδα, διάφανη.
Ένα γλυκό γεμάτο σιρόπι, μια θάλασσα στην οποία επιπλέουν, μαργαρίτες.
Μην μου μαρτυρήσεις το συναίσθημα,
σε διώκω.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 

Σ' ακολουθώ χωρίς να ξέρω το γιατί.

Χωρίς να ζητήσω να μάθω τον προορισμό.

Χωρίς να πάρω μαζί μου, καμία αποσκευή.

Χωρίς εμπιστοσύνη στο συναίσθημα.

Με χαράζω!

Βαθιά με χαράζω! Θυμάμαι!

 

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 

Δεν μας έλειψε το φως,

μας προσέλκυσε μόνο

σε έναν κόσμο που αγάπησε το σκοτάδι, 

σαν κομμάτι ένοχο.

Ήταν κρυφός ο δρόμος της επιστροφής.

Μας μάγεψε η φωτογραφία της ημέρας.

Ντραπήκαμε να μιλήσουμε για την διαφορά, 

την μέγα λανθασμένη ορολογία.

Μιμήθηκαν οι Λεύτεροι τους Δεσμώτες.

Καληνύχτα, σου είπε ο άσπονδος φίλος;

Σε καλημέρισε, η ντόμπρα μοναξιά;

 

#εκφράσου

#Κική_Κωνσταντίνου

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 

Καλημέρα και καλή Μεγάλη Εβδομάδα, εκφραστικοί μου.

Με πνευματικό αγώνα να οδηγηθούμε στην εξιλέωση και στην ανάταση πνεύματος και ψυχής.