Πρόσφατα, έλαβα ένα μήνυμα,
μια φωνή από τον αέρα των λέξεων,
ένα μικρό κομμάτι του κόσμου, τόσο ζωντανό,
που έγραφε: «Γράφε, γιατί εγώ έχω ανάγκη να σε διαβάζω».
Και ήταν σα να με άγγιξε η καρδιά του χρόνου,
σα να μιλούσε η ψυχή κάποιου άλλου,
και μέσα από την απλή αυτή φράση,
αναδύθηκε όλο το βάρος και το φως
μιας αλήθειας που ποτέ δεν είναι φανερή
εκτός από εκείνη τη στιγμή που οι λέξεις ξεφεύγουν
και γίνονται ζωντανές, αναστενάζοντας στην ύπαρξή μας.
Αν κάτι αξίζει πραγματικά,
είναι η δύναμη της γραφής,
η αόρατη γέφυρα που ενώνει κόσμους
σε αυτόν τον πλούσιο, μα αποξενωμένο κόσμο.
Ένας κόσμος γεμάτος προκλήσεις,
που όμως έχει ανάγκη, τόσο έντονα,
τη συναισθηματική συνοχή,
την αίσθηση πως το ένα χέρι
μπορεί να ακουμπήσει το άλλο,
μέσα από την αλήθεια και την πίστη στον άνθρωπο.
Τίποτα δεν χάνεται, σκέφτομαι,
όλα παραμένουν μέσα μας,
όπως τα λόγια που γράφουμε,
όπως τα συναισθήματα που αφήνουμε να κυλήσουν
και να αποτυπωθούν σε έναν άλλο,
σε κάποιον που μας διαβάζει και μας καταλαβαίνει.
Και έτσι, με ευγνωμοσύνη,
ευχαριστώ όλους τους συμμάχους της καρδιάς μου,
εκείνους που σιωπηλά ή με λόγια,
με αγαπούν και αγαπώ.
Γιατί η γραφή είναι μια γέφυρα
που φτιάχνουμε μαζί,
και το πιο πολύτιμο από όλα
είναι το να μπορούμε να μας ακούμε.
Κική Κωνσταντίνου
Κρατώ στα χέρια μου το Λογοτεχνικό Ημερολόγιο 2020 απο το Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλλονιάς "Κέφαλος" , όπου συμμετέχω με τρία έργα μου. Ξεφυλλίζοντας το, ανάμεσα σε τόσους δημιουργούς και έργα, νιώθω υπερήφανη και ευγνώμων. Τα συγχαρητήρια μου, σε όλους! Eπίσης, ΕΔΩ, μπορειτε να διαβασετε μια υπέροχη συνέντευξη του δικού μας "Σκρουτζάκου" Giannis Koutris !! Συγχαρητήρια αγαπημένε μου φίλε! Ακόμη, σας έχω δύο εξαιρετικές προτάσεις, δικών μας πάλι, αγαπημένων προσώπων! "Στα παπούτσια των άλλων¨" το νέο βιβλίο της Μαρίας Κανελλάκη, εκδ. 24γραμματα Ανατομικές ιστορίες παντός καιρού και εδάφους, σε ποικιλία δερμάτων και χρωμάτων, για όλες τις (χ)ώρες και για όλα τα πέλματα. Η νέα τάξη υποδημάτων θέλει έντονες αντιθέσεις και άτολμους βηματισμούς. Σ’ αυτό το καλαπόδι κατασκευάστηκαν και οι ιστορίες του βιβλίου. Ψηλοτάκουνες γόβες για «φλατ» ήρωες και παπούτσια γδαρμένα για ανθρώπους-λουστρίνια. Ολοκαίνουργια...
Θα συμφωνήσω μαζί σου, Κική μου. Η γραφή είναι μια γέφυρα που ενώνει καρδιές και σκέψεις. Μοναδική εμπειρία πραγματικά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜια γέφυρα! Τι όμορφη παρομοίωση!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι ωραίο μήνυμα Κική μου! "Γράφε, γιατί έχω ανάγκη να σε διαβάζω". Αλήθεια πόση δύναμη μπορεί να κρύβει μία λέξη που για κάποιον να είναι ανάγκη, παρηγοριά, χάδι, άγγιγμα ψυχής.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ ωραίο!
Σας ευχαριστώ πολύ όλους από καρδιάς, Γιάννη, Woman in Blogs και Ελένη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ γραφή όντως είναι αυτή η μαγική γέφυρα που ενώνει τις ψυχές μας, και τα δικά σας λόγια το αποδεικνύουν κάθε φορά.
Είναι μεγάλη μου χαρά να ξέρω ότι οι λέξεις μου μπορούν να γίνουν ανάγκη, παρηγοριά ή ακόμα και αγκαλιά για κάποιον.
Σας στέλνω πολλή αγάπη και ευγνωμοσύνη που είστε δίπλα μου σε αυτό το ταξίδι.
Να είστε όλοι καλά και να συνεχίζουμε να μοιραζόμαστε όμορφες στιγμές!