ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ

Εκφραστικοί μου, καλημέρα και καλή εβδομάδα.

Ελπίζω να σας βρίσκω καλά.

Τον τελευταίο καιρό, πολλές και άκρως ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις, λαμβάνουν χώρα στην Χαλκίδα μας και όσες μπορώ, φροντίζω να παρακολουθώ.

Πρόσφατα λοιπόν, παρευρέθηκα στην Δημοτική Πινακοθήκη Χαλκίδας "Δημήτρης Μυταράς" για να απολαύσω ένα μουσικό κονσέρτο, σε συνδυασμό με αφηγήσεις, για τα πιο γνωστά μνημεία της πόλης μας.

Όμορφη παρουσίαση, με πολύ κόσμο, δυστυχώς με μειωμένο νεανικό κοινό, αρκετή ζέστη στον περιβάλλοντα χώρο και δίχως καλό ήχο στις αφηγήσεις. Παρόλα αυτά, ήταν μια εκδήλωση που ξεχώρισα και αγάπησα.

Πριν από τη συνοπτική μου παρουσίαση, δυο λόγια για την Πινακοθήκη και τον αείμνηστο, Δημήτρη Μυταρά.

Ένα βιομηχανικό κτίριο του 1909, στην ιστορική συνοικία της Αγίας Παρασκευής Χαλκίδας μετατράπηκε σε Δημοτική Πινακοθήκη και εγκαινιάζεται την Τετάρτη 19 Απριλίου 2017 στις 7 μμ, με μια έκθεση έργων του Χαλκιδέου ζωγράφου Δημήτρη Μυταρά.

Η έκθεση η Εύβοια του Δημήτρη Μυταρά, επιλογές από τη συλλογή της ΑΓΕΤ έχει δύο στόχους: Ο πρώτος, είναι να επισημάνει τη στενή σχέση του ζωγράφου με τον τόπο του, που τον ζωγράφισε με τρόπο βαθιά συναισθηματικό και αληθινό. Ο δεύτερος, είναι να αναδείξει ένα μικρό έστω κομμάτι μιας σπουδαίας συλλογής, προσανατολισμένης κυρίως στην ελληνική τοπιογραφία.

Ο Δημήτρης Μυταράς, δημιουργώντας τα έργα για το ημερολόγιο της ΑΓΕΤ Ηρακλής του 1973, δεν παρουσιάζει απλά εικόνες της πατρίδας του, αλλά τα προσωπικά του βιώματα, τις μνήμες και τις αναμνήσεις του. Η ζωγραφική του, λιτή και ανθρώπινη, θα προσφέρει στους επισκέπτες όχι μόνο τη χαρά της αναγνώρισης γνώριμων τόπων, αλλά και την απόλαυση της τέχνης ενός σπουδαίου έλληνα ζωγράφου.

Παράλληλα, στην έκθεση παρουσιάζονται έργα του Γιώργου Μανουσάκη, του Γιάννη Μιγάδη, του Γιάννη Σπυρόπουλου, του Μανώλη Καλλιγιάννη, του Παύλου Σάμιου και του Αλέκου Λεβίδη, που αναδεικνύουν τον πλούτο και την ποιότητα της ελληνικής τοπιογραφίας.

Η Πινακοθήκη του Δήμου Χαλκιδέων (πρώην κτίριο ΑΣΑΧ) βρίσκεται στην είσοδο του Λιμένα Χαλκίδας, νότια της συρταρωτής γέφυρας.

Ο Δημήτρης Μυταράς (18 Ιουνίου 1934 - 16 Φεβρουαρίου 2017) ήταν σύγχρονος Έλληνας ζωγράφος με διεθνή καταξίωση και καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ).

Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Φλώρινας. Μυταράς, "Δόξα".

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Χαλκίδα τον Ιούνιο του 1934. Σπούδασε ζωγραφική στη Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1953-1958) έχοντας καθηγητές τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Παπαλουκά. Συνέχισε σπουδές στη σκηνογραφία στην "École Supérieure des Arts Décoratifs" καθώς και εσωτερική διακόσμηση στη "Métiers d'Art" στο Παρίσι (1960-1964) με υποτροφία του Ι.Κ.Υ.^[3].

Το 1975 εκλέχθηκε καθηγητής της ΑΣΚΤ. Έργα του έχουν εκτεθεί στην Αθήνα, σε ατομικές εκθέσεις στις γκαλερί "Ζυγός", "Άστορ", "Μέρλιν", αίθουσα Τέχνης (Θεσσαλονίκη), καθώς επίσης και στη Μπολόνια, Φλωρεντία, Ρώμη, Γένοβα κ.ά.. To Μάρτιο του 2008 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών^[4]. Η Ακαδημία τον διέγραψε από την επετηρίδα της διότι μετά από ασθένεια έμεινε τυφλός^[5][6]

Πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 2017, σε ηλικία 82 ετών. ^[7] Τον τελευταίο καιρό αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. ^[8]

Βιβλιογραφία

• Π.Δ.Καγκελάρη, Αναζητήσεις στη Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική - Η Συλλογή Καγκελάρη, τόμ.1, Αθήνα 1991. ISBN 960-220-134-7
• Δ. Μυταράς. Ζωγραφική 1956 - 2008, Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2008
• Το σκοτεινό χρονικό, Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2008

Εκεί λοιπόν, σε αυτόν τον όμορφο χόρο με την τόση ιστορία, συνάντησα την  4φωνη χορωδία του Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος Κανήθου, Πυθαγόρειος Αρμονία υπό την Δ/νση του Γ. Κοκκίνη και την απόλαυσα πραγματικά.

Στη συνέχεια, ταξιδέψαμε με του ήχους της κλασσικής μουσικής και αφηγήσεων, στις ομορφιές - Ιστορία, του τόπου μας.

Το Cantus Firmus Duo per Cello & Basso και  Βάνα Παπαϊωάννου Piano μας ταξίδεψαν σε κόσμους παραδεισένιους.

Επισκεπτόμενοι τα λινκ που σας έδωσα επάνω στο ονόματά τους, μπορείτε να ενημερωθείτε για πολύ περισσότερα.

Να περνάτε όμορφα, εκφραστικοί μου.