Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ (THE SHAPE OF WATER)


Εκφραστικοί μου, για αυτήν  την ταινία νιώθω πολύ χαρούμενη και περήφανη.
Αν δεν την έχετε δει, ελπίζω να σας πείσω να την δείτε.

Είχα τόσο μεγάλες προσδοκίες (έγινε και μεγάλος ντόρος άλλωστε) και συνήθως σε αντίστοιχες περιπτώσεις, πάντα μου φαίνονται χαμηλότερες των προσδοκιών μου, η συγκεκριμένη όμως ταινία και παίζει να είναι και η μοναδική, όχι μόνο τις ξεπέρασε, μη σας πω μου δημιούργησε και καινούργιο "ρεκορ προσδοκίας"

Τι να σας πω..
Εξαιρετικη απο ολες τις πτυχες!

Εικονα; Καστ ηθοποιων; Σκηνοθεσιας; Μουσικης; Ατμοσφαιρας; Συναισθηματος;
Το τερας; Όμορφο τέρας και με ωραια ματακια, παιχνιαδιαρικο.

Μονο μια σκηνη δε μου αρεσε, ενα χορευτικο τερατος και κοπελας, το βρηκα λιγο ακυρο αλλα οκ το παραβλεπω. 

Η Μορφή του Νερού
The Shape of Water


Η Μορφή του Νερού
Φαντασίας 2017 | Έγχρ. | Διάρκεια: 123'

Η Μορφή του Νερού (πρωτότυπος τίτλος: The Shape of Water) είναι αμερικανική δραματική ταινία φαντασίας του 2017 σε σκηνοθεσία του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο και σε σενάριο του ίδιου και της Βανέσα Τέιλορ. Κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας στην 90ή απονομή της Ακαδημία

Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο 74ο φεστιβάλ της Βενετίας.[1]
Στα 90ά Βραβεία Όσκαρ κέρδισε σε τέσσερις κατηγορίες: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, πρωτότυπης μουσικής και σχεδιασμού παραγωγής. Ήταν υποψήφια σε άλλες εννέα: Α' Γυναικείου Ρόλου (Σάλι Χόκινς), Β' Γυναικείου Ρόλου (Οκτάβια Σπένσερ), Β' Ανδρικού Ρόλου (Ρίτσαρντ Τζένκινς), πρωτότυπου σεναρίου, μοντάζ ήχου, μίξης ήχου, φωτογραφίας, σχεδιασμού κοστουμιών και μοντάζ.[2]
Στις 75ες Χρυσές Σφαίρες η ταινία κέρδισε σε δύο κατηγορίες: σκηνοθεσίας και πρωτότυπης μουσικής, ενώ ήταν υποψήφια σε άλλες πέντε: καλύτερης δραματικής ταινίας, Α' Γυναικείου Ρόλου (Σάλι Χόκινς), Β' Γυναικείου Ρόλου (Οκτάβια Σπένσερ), Β' Ανδρικού Ρόλου (Ρίτσαρντ Τζένκινς) και σεναρίου.[3]
Στα βραβεία BAFTA κέρδισε σε τρεις κατηγορίες: σκηνοθεσίας, πρωτότυπης μουσικής και σχεδιασμού παραγωγής, ενώ ήταν υποψήφια και σε άλλες εννέα: καλύτερης ταινίας, Α' Γυναικείου Ρόλου (Σάλι Χόκινς), Β' Γυναικείου Ρόλου (Οκτάβια Σπένσερ), πρωτότυπου σεναρίου, φωτογραφίας, μοντάζ, ήχου, οπτικών εφέ και σχεδιασμού κοστουμιών.[4]
Στα Βραβεία Satellite κέρδισε στις κατηγορίες: Α' Γυναικείου Ρόλου (Σάλι Χόκινς) και καλλιτεχνικής διεύθυνσης και σχεδιασμού παραγωγής, ενώ ήταν υποψήφια και στις κατηγορίες: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, Β' Ανδρικού Ρόλου (Μάικλ Σάνον), πρωτότυπου σεναρίου, φωτογραφίας, πρωτότυπης μουσικής, οπτικών εφέ και μοντάζ.[5] Στα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών ήταν υποψήφια στις κατηγορίες: Α' Γυναικείου Ρόλου (Σάλι Χόκινς) και Β' Ανδρικού Ρόλου (Ρίτσαρντ Τζένκινς).[6]


Το τρειλερ της ταινιας:


Από τον κορυφαίο παραμυθά, Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο, έρχεται η ταινία «Η Μορφή του Νερού», ένα εξωπραγματικό παραμύθι που εξελίσσεται με φόντο τον Ψυχρό Πόλεμο στην Αμερική του 1962.
Εγκλωβισμένη σε μια μοναχική, μονότονη ζωή, η Ελάιζα (Σάλι Χόκινς) εργάζεται ως καθαρίστρια σε ένα μυστικό κυβερνητικό εργαστήριο υψηλής ασφαλείας. Η ζωή της αλλάζει δραματικά όταν η ίδια και η συνάδελφός της, η Ζέλντα (Οκτάβια Σπένσερ), ανακαλύπτουν μία αυστηρά απόρρητη κυβερνητική υπόθεση: ένα αμφίβιο πλάσμα (Νταγκ Τζόουνς) που είναι καταδικασμένο να μείνει φυλακισμένο στις εγκαταστάσεις ώσπου να αρχίσουν τα πειράματα πάνω του. Η Ελάιζα θα νιώσει έναν ισχυρό δεσμό με το αλλόκοτο πλάσμα και θα αποφασίσει να το σώσει, ενάντια στις προσπάθειες του αδίστακτου πράκτορα Στρίκλαντ (Μάικλ Σάνον), σε μια υπέροχη ιστορία αγάπης που εξερευνά τις φαντασιώσεις που δημιουργούμε, τα μυστήρια που δεν μπορούμε να ελέγξουμε και τα τερατουργήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Σκηνοθεσία: Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο Με τους: Σάλι Χόκινς, Μάικλ Σάνον, Ρίτσαρντ Τζένκινς, Νταγκ Τζόουνς, Μάικλ Στούλμπαργκ, Οκτάβια Σπένσερ


Και κάπως έτσι, θα κλείσω σήμερα τις "Ταινιοεκφράσεις μου"

Να περνάτε όμορφα, εκφραστικοί.

Φιλιά πολλά!
Την αγαπη μου!!

 

Σχόλια

  1. Αααχ! Από τους καρχαρίες στα αμφίβια... τι να κάνω η δόλια;;; Θα στείλω φιλιά, ανθρώπινα! 😊😙

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μέσα από την περιγραφή της ταινίας όντως μας ταξιδεύεις!
    Φιλάκια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο Γκιγιέρμε ντελ Τόρο είναι ένα μεγάλο όνομα στον σύγχρονο Ισπανικό κινηματογράφο με πολύ μεγάλα περάσματα. Το όνομά του πρέπει να είναι εγγύηση ποιότητας της ταινίας.
    Χαιρόμαστε Κική μου για την παρουσίαση και σε ευχαριστούμε.
    Φιλιά πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...