Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ: ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΜΑΙΝΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΩΝ ΧΑΛΚΙΔΑΣ


«Δεν μετάνιωσα ποτέ που έγινα ηθοποιός. Θα επιβίωνα σε οποιoδήποτε επάγγελμα είχα διαλέξει. Δεν νοιώθω κάτι ιδιαίτερο που κάνω αυτή τη δουλειά. Συνήθως στον δρόμο δεν με αναγνωρίζουν, μου λένε ότι τους θυμίζω τον… Κι αυτό για μένα είναι μεγάλη προσωπική κατάκτηση. Γιατί δεν αποπνέω τη λεγόμενη ηθοποιϊλα. Ηθοποιός πρέπει να είσαι επί σκηνής. Εκτός, πρέπει να είσαι πιο κοντά στην πραγματικότητα για να μπορείς να την μεταφέρεις στη σκηνή, να μην χάνεις την επαφή.
Είμαι 34 χρόνια στο θέατρο. Εχω περάσει από πολλά στάδια φιλτραρίσματος. Εχω κάνει ακόμα και την κότα σ΄αυτή τη δουλειά. Το θυμήθηκα πρόσφατα από μια φωτογραφία στους “Μεν και Δεν”. Δεν έχω καμία σοβαροφάνεια. Είμαι πολύ υπερήφανος για ό,τι έχω κάνει. Εχω την αίσθηση ότι ό,τι κι αν έχω κάνει είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι της προσωπικότητάς μου. Δεν με έχει ξεπεράσει ποτέ αυτό. Τα πολύ σημαντικά βρίσκονται στην καθημερινότητά μας και πρέπει να τα ανακαλύψουμε. Αν έχεις ύφος, είναι τεράστιο λάθος. Πρέπει να έχεις αντίληψη της “ασημαντότητάς” σου. Η σημαντικότητα έχει να κάνει με τη γνώση της ασημαντότητάς σου. Χωρίς αυτό το μέτρο, δεν μπορείς να προχωρήσεις. Γιατί πάντα θα βλέπεις τον εαυτό σου. Και το μεγάλο πρόβλημα ενός ηθοποιού είναι ο ναρκισσισμός του. Ο νακρισσισμός που πρέπει να έχει ένας ηθοποιός πρέπει να είναι σε τόσο μικρό βαθμό ώστε να λειτουργεί ως εργαλείο στη δουλειά του, όχι στην προσωπική του ζωή. Κάνουμε μια δουλειά που έχει να κάνει με τον ψυχισμό και το εγώ μας, οπότε χρειάζεται μεγάλος έλεγχος».

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

Σήμερα που θα πρέπει κανονικά να γιορτάζουμε τον ερχομό της Άνοιξης, ο καιρός μας απέδειξε πως δεν είναι έτοιμος ακόμη να την υποδεχθεί.         Δε ξέρω για τους τόπους σας, στο δικό μου όμως επικρατεί κρύο, μουντίλα και πολύ συννεφιά. Τίποτα από το τοπίο που κοιτώ απ' έξω δε μου θυμίζει Άνοιξη αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα στη καρδιά μου, η χαρά και η αισιοδοξία που νοιώθω για τον ερχομό ενός νέου μήνα και μιας πιο "χαρούμενης" εποχής υπερχειλίζει και με κάνει να αισθάνομαι αρκετά καλά ψυχολογικά.         Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους και σε όλους όσους με διαβάζουν και διαβάζω φυσικά να έχουν έναν υπέροχο μήνα, γεμάτο μόνο με ευχάριστες αλλαγές στη ζωή τους και στα συναισθήματά τους γενικώς.         Και να θυμάστε πως: " Κι αν ο καιρος ειναι μουντός θα αλλάξει, όταν όμως η καρδιά μένει μουντή καμία αλλαγή δε θα ναι ορατή ακόμα κι αν χτυπά  φως πολύ! "

ΠΕΡΙ ΛΑΦΥΡΩΝ ΛΟΓΟΣ.

Ναι ναι γι' αυτά τα Λάφυρα θέλω να σας πω φίλοι, είμαι πολύ χαρούμενη και θέλω να το μοιραστώ με όλον τον κόσμο.
Λοιπόν για αρχή μη ξεχάσω να ευχαριστήσω ένα μπλοκ και μία σελίδα που τόσο θερμά με φιλοξένησαν.
Ο ταχυδρόμος της Εύβοιας: http://eviapost.blogspot.com/2015/11/blog-post_11.html Οι συγγραφείς και τα βιβλία που αγαπάμε:https://www.facebook.com/media/set/?set=a.930627550318292.1073742055.818443451536703&type=3
Λοιπόν αν και το ανέφερα και στο φατσοβιβλίο αλλά ξέρω πως κάποιοι αγαπημένοι μου απο εσάς δεν έχετε λογαριασμό εκεί ή δεν πολυασχολείστε, το μοιράζομαι και εδώ μαζί σας:

Εγώ μπορεί να έκανα πριν λίγες ώρες μία ωραία, θέλω να ελπίζω, ανάρτηση στο μπλοκ μου για να υποδεχθώ το νέο μήνα (αναφερόμενη στην προηγούμενη ανάρτηση της ακροστοιχίδας), αυτός όμως φρόντισε να με υποδεχθεί με άκρως ευχάριστα νέα. Μόλις έμαθα πως στο βιβλιοπωλείο Παπαποστόλου που είναι διαθέσιμο το βιβλίο μου έμεινε μόνο ένα αντίτυπο. Πότε ήταν που είχα κάνει σχετική ενημέρωση για τους Ευβο…

ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΗ ΑΓΓΙΧΤΕΙ

<<Μόλις διαβήκατε την οδό της Αγάπης>>,  φανερώθηκαν κάποια έντονα, καλλιγραφικά, κόκκινα γράμματα και η καρδιά του φτερούγησε όπως πριν>>... Και εγώ συνεχίζω.... Ξετύλιξα γρήγορα γρήγορα το δέμα μου με αγωνία... Μα τι χρώμα!! Τι αίσθηση!! Τι μυρωδιά!!Ένα βιβλίο που το αγαπούσα πριν καν το αγγίξω... Αδιάβαστο κ αγαπημένο! Έχω σταματήσει στην άκρη του δρόμου με τα φλας αναμμένα... Και αδύνατον να κρατηθώ.. ξεφυλλίζω κ διαβάζω... "Κοίταξέ με, είμαι εδώ! Δηλώνω παρών στο παρόν!"
Αυτό ήθελα...να νιώσει παρών! ...Στο παρόν!
Εδώ, που ήρθε για εμένα, στην Καστοριά, στο Άργος Ορεστικό, στην έξοδο της Εγνατίας Οδού! Είναι η οδός της αγάπης, μόλις την διαβήκατε αγαπημένα μου.
Είναι τα λόγια Εκείνης, που έφθειρε τα βιβλία από την αγάπη της και το πόσο πολύ με συγκίνησαν, μπορείτε υποθέτω, να καταλάβετε. Ευλογημένη που έχω τέτοιους ανθρώπους!! Και τους τιμάω να ξέρετε.
Επίσης, είναι Εκείνη που σε εικόνες μας έδωσε κάτι από την οδό της αγάπης, στην οποία εκείνη, τα βάδ…