Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ: Θεατρική προσέγγιση βασισμένη στο βιβλίο της Κερασίας Βούσβουρα «Venceremos»


 
ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ

Θεατρική προσέγγιση
βασισμένη στο βιβλίο της Κερασίας Βούσβουρα «Venceremos»

Ακόμα εδώ,στη νοητή γραμμή της νύχτας γυρίζω ανάμεσα στο θρίαμβο της ήττας μου.
Δεν χωράω πουθενά και δεν με χωράει τίποτα.Όλα τα συρρικνώνω.Το δωμάτιο διαιρείται δια της ευτυχίας μου.
Το πηλίκο παραμένει πάντα εις βάρος μου.

Συντελεστές:

Κείμενα – E.Παυλίδου
Σενάριο- Κ. Σκιπητάρης
Σκηνοθεσία – Κ.Σκιπητάρης
Βιολί - Χρυσόστομος Μαυρίτσιος
Ήχος - Φώτης Φωτιάδης
Φωτογραφία – Φώτης Μίγκος
Επιμέλεια αφίσας - Κώστας Σιδηρόπουλος

Προλογίζει η Αθηνά Τερζή(δημοσιογράφος)

Παίζουν
Αγγελική Νικολαΐδου
Εύα Παυλίδου

Σάββατο 16 Φεβρουαρίου ,20:00 στο Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης (Λαμπράκη 4)

Χορηγοί επικοινωνίας
Μήνυμα 107.7FM , #koukidaki, Passi d'arte, Εκδόσεις Ανεμόεσσα/Skipitaris Thess culture

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Τηλ. Κρατήσεων 697 656 8624

*Μέρος των εσόδων του βιβλίου διατίθενται για το σπίτι της «ΑΡΣΙΣ»

Σκηνοθετικό σημείωμα

Η απόλυτη αδυναμία μιας άρρωστης γυναίκας που ζει μόνη και επιλέγει στην ζωή της την παρουσία κάθε κακού, κάνοντας εραστή της ακόμη και τον πόνο.
Η Μαριονέτα αποτελεί ένα μονόπρακτο που γράφτηκε εκεί που το σκοτάδι γεννιέται...Μόνο γεννιέται!
Labels:

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...
42 σχόλια
Read more »

Μια συζήτηση καρδιάς με την Ελένη Γκιάτα

Καλημέρα και καλή εβδομάδα, εκφραστικοί μου.  Ελπίζω να σας βρίσκω όλους και όλες, καλά. Σήμερα έχω τη χαρά να φιλοξενώ στο blog μου μια δημιουργό που κινείται με ευαισθησία και ειλικρίνεια ανάμεσα στην ποίηση, το παραμύθι και τη σύγχρονη πεζογραφία. Η Ελένη Γκιάτα, με σπουδές στη Δημοσιογραφία και ενεργή παρουσία στον λογοτεχνικό χώρο, αφήνει το αποτύπωμά της μέσα από λέξεις που μιλούν για το συναίσθημα, την ανθρώπινη εμπειρία και τις μικρές, αθέατες αλήθειες της καθημερινότητας. Με συμμετοχές σε ανθολογίες, τιμητικές διακρίσεις, συλλογικά projects και το πρώτο της προσωπικό βιβλίο να έχει ήδη βρει τον δρόμο του προς τους αναγνώστες, μας δίνει την ευκαιρία να τη γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τη συνέντευξη που ακολουθεί. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας πως βρισκόμαστε και κάτω από την ίδια εκδοτική στέγη. Πάμε λοιπόν να τη γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τα έργα της.    Ελένη, καλώς ήρθες στο blog μου «Εκφράσου» . Χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ. 1. Μεγαλ...
4 σχόλια
Read more »

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...
10 σχόλια
Read more »