Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κείμενο 5: Η Συγγραφή ως Πράξη Ελευθερίας

 

 
Κείμενο 5:
Η Συγγραφή ως Πράξη Ελευθερίας


Η γραφή δεν είναι απλά μια τέχνη· είναι μια επανάσταση της ψυχής. Με κάθε λέξη, με κάθε σελίδα, απελευθερώνουμε ό,τι μας κρατάει δεμένους· φόβους, τραύματα, αμφιβολίες.

Είναι η στιγμή που γινόμαστε από παθητικοί παρατηρητές της ζωής μας ενεργοί δημιουργοί. Όταν γράφουμε, ξαναπαίρνουμε τη δύναμη στα χέρια μας και χτίζουμε το δικό μας σύμπαν, ένα σύμπαν που αντανακλά την εσωτερική μας αλήθεια.

Αυτή η ελευθερία δεν είναι πάντα εύκολη· συχνά συνοδεύεται από πόνο και μονοπάτια που δεν είχαμε φανταστεί. Αλλά κάθε βήμα μέσα από τη συγγραφή είναι κι ένα βήμα προς τη λύτρωση και την αυθεντικότητα.

Πώς εκφράζετε εσείς την ελευθερία μέσα από τη δημιουργία;

#Ελευθερία #ΓράφωΓιαΜένα #Αυτοέκφραση #ΔημιουργώΤονΕαυτόΜου #Συγγραφή #ΠροσωπικήΑνάπτυξη #ΕσωτερικήΕπανάσταση


Γράφω για να αναπνεύσω.

Για μένα, η συγγραφή δεν είναι απλώς λέξεις πάνω στο χαρτί ή στην οθόνη. Είναι μια σιωπηλή κραυγή προς τον κόσμο, ένα καταφύγιο και ταυτόχρονα μια επανάσταση. Κάθε φορά που γράφω, νιώθω πως σπάζω αόρατα δεσμά — κοινωνικά, συναισθηματικά, και κάποιες φορές, ακόμα και προσωπικά.

Ως γυναίκα, έχω νιώσει συχνά τη φωνή μου να πνίγεται κάτω από "πρέπει", ρόλους και προσδοκίες. Η συγγραφή είναι ο τρόπος μου να την ανακτώ. Να λέω όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ δυνατά. Να ονοματίζω τον φόβο, την αδικία, την ελπίδα, την αγάπη.

Γράφω για να μη με ορίζει η σιωπή. Γράφω γιατί μέσα από τις λέξεις ξαναβρίσκω τον εαυτό μου. Τη γυναίκα που δεν συμβιβάζεται. Που αμφισβητεί. Που ονειρεύεται.

Και ξέρεις κάτι; Η συγγραφή δεν χρειάζεται να είναι τέλεια. Δεν χρειάζεται να είναι "λογοτεχνική". Αρκεί να είναι αληθινή. Για μένα, κάθε φράση που γεννιέται μέσα μου και βγαίνει προς τα έξω είναι μια μικρή νίκη — μια πράξη ελευθερίας, που με φέρνει πιο κοντά στη δική μου αλήθεια.

Αν κάτι έμαθα όλα αυτά τα χρόνια, είναι πως όταν ένας άνθρωπος αρχίζει να γράφει χωρίς φόβο, αρχίζει και να ζει αλλιώς.

Και αυτό είναι το πιο ελεύθερο πράγμα στον κόσμο.



Σχόλια

  1. Περνάς στο στάδιο όπου η γραφή, εκτός από τη λογοτεχνική της υφή και υπόσταση, γίνεται εργαλείο χειραφέτησης αλλά και μια δάδα που θα μεταλαμπαδεύσει τις ιδέες αυτές σε φως για το σύνολο. Το τοποθετείς πολύ σωστά, Κική μου και σε ακολουθώ ανεπιφύλακτα.
    Προχωρώ ένα προς ένα τα βήματά σου, καλή μου φίλη. Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου, με τιμούν βαθιά τα λόγια σου. Αν η γραφή μου μπορεί έστω και λίγο να γίνει δάδα, όπως τόσο όμορφα λες, τότε νιώθω πως κάτι γίνεται σωστά. Το μοίρασμα, η συμπόρευση και η ανοιχτή ψυχή είναι ό,τι πιο πολύτιμο σε αυτό το ταξίδι. Σε ευχαριστώ που στέκεσαι δίπλα μου, βήμα το βήμα. Φιλιά πολλά

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...

Ημερομηνίες/ Το θαύμα/ Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις

  Καλημέρα, εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Ήρθε η στιγμή να μοιραστώ κι εγώ το δικό μου "θαύμα", στο πλαίσιο του δρώμενου  "Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις" που επινόησε ο καλός μας φίλος και πάντα δημιουργικός Γιάννης Πιταροκοίλης, μέσα από το blog του «Ηδύποτον».     Εγώ θα σας μιλήσω για το μικρό μου "θαύμα", μιας και που αυτές οι μικρές πολύτιμες στιγμές μας γεμίζουν δύναμη, ζωντάνια, ενέργεια, αγάπη και ζωή.   Είμαι πολύ χαρούμενη και συγκινημένη, γιατί κρατώ στα χέρια μου το πρώτο μου παιδικό παραμύθι. Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές και πριν από λίγες μέρες παρουσιάστηκε στη Χαλκίδα, στο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ «Όψεις του Φανταστικού», μαζί με ακόμη οκτώ υπέροχα έργα και δημιουργούς. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον εκδότη μου, τον κύριο Γιώργο Σωτήρχο, που πίστεψε σε αυτό το παραμύθι. Ευχαριστώ τον κόσμο που ήρθε και μας τίμησε με την παρουσία του, τους συγγραφείς που ταξίδεψαν μέχρι την πόλη μας και ό...