Γιατί επέλεξα το ποίημα «Η πολύτιμη συλλαβή μιας αμέριμνης πεταλούδας» για την ποιητική ανθολογία των Εκδόσεων Όμηρος.

Ποιες λέξεις αξίζουν να μοιραστούν με άλλες; Ποια ποιήματα αντέχουν να σταθούν πλάι σε διαφορετικές φωνές, μέσα σε έναν κοινό τόμο που φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως καθρέφτης της ανθρώπινης ψυχής;

Αυτές τις ερωτήσεις κουβαλούσα μαζί μου όταν αποφάσισα να συμμετάσχω στην πρόσφατη ποιητική ανθολογία των Εκδόσεων Όμηρος, ανάμεσα σε αξιόλογους δημιουργούς. Κι ανάμεσα στα κείμενα που έχω γράψει, διάλεξα ένα που γεννήθηκε από βαθιά σιωπή, ευαλωτότητα και τρυφερότητα:

✍️ Η πολύτιμη συλλαβή μιας αμέριμνης πεταλούδας

Γεννήθηκες μέσα μου,
σαν μια πολύτιμη συλλαβή.
Μια ανάσα ο χτύπος της καρδιάς σου
και εγώ, μια πεταλούδα αμέριμνη.

Σαν φυσάει βοριάς, οι σκεπές των σπιτιών
σχηματίζουν το γράμμα ωμέγα
και σαν χαράζει το δειλινό της αστροφεγγιάς
μυρίζει η πλάση ανθόνερο
γιατί ραντίστηκε με χάρη
το πέπλο της αγάπης που ως δια μαγείας
πριν δημιουργηθεί ο νέος κόσμος,
εξαφανίστηκε.

Μην μου μιλάς με λέξεις,
κατέχω τα κλειστά μάτια
και τις ανοιχτές αγκαλιές.

Μην με καλωσορίζεις στη ζωή που οραματίστηκες,
πλάθω όνειρα και κόσμους μαρτυρικούς.
Ανήκω και δεν ανήκω στα τυφλωμένα πάθη.

Απόψε, σε προσκαλώ σε ένα εφιαλτικό όνειρο
που πλάσθηκε από διαλυμένα πάθη.
Εγώ κι εσύ, ευάλωτοι.
Εσύ κι εγώ, ειλικρινείς.

🔹 Ένα ποίημα για ό,τι δεν χωρά στις λέξεις

Το ποίημα αυτό δεν κραυγάζει. Δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, ούτε να συγκλονίσει. Αντίθετα, στέκει ήσυχα, σαν μια εσωτερική αφήγηση, σαν μια μικρή προσωπική αλήθεια.

Η «πολύτιμη συλλαβή» δεν είναι απλώς φράση — είναι σύμβολο. Είναι ο ήχος που γεννιέται όταν κάποιος αγαπημένος εγκαθίσταται εντός μας — όχι με τη λογική, αλλά με την καρδιά. Μπορεί να είναι μια στιγμή, ένα βλέμμα, ένας χτύπος καρδιάς. Μπορεί να είναι ο ίδιος ο Άλλος, ειπωμένος όχι με λέξεις, αλλά με σιωπή.

🔹 Η πεταλούδα της ύπαρξης

Η πεταλούδα δεν είναι μόνο σύμβολο ελαφρότητας ή ομορφιάς. Είναι και σύμβολο ευαλωτότητας, μεταμόρφωσης, παροδικότητας. Στο ποίημα, η πεταλούδα είναι το «εγώ» — ένα εγώ ανοιχτό, αμέριμνο, που μπορεί να πετά επειδή πρώτα αγαπήθηκε, επειδή μέσα του γεννήθηκε ο Άλλος.

🔹 Το ποίημα ως μέρος μιας συλλογικής φωνής

Μέσα σε μια ανθολογία, κάθε ποίημα συνομιλεί όχι μόνο με τον αναγνώστη, αλλά και με τα υπόλοιπα έργα.

Επέλεξα αυτό το ποίημα γιατί ένιωσα πως εκφράζει μια υπαρξιακή, ειλικρινή αλλά και τρυφερή φωνή. Μια φωνή που επιμένει σιωπηλά, που δεν εξηγεί — αλλά συνοδεύει. Που δεν επιβάλλεται — αλλά ανασαίνει. Και αυτό είναι κάτι που πιστεύω ότι αξίζει να μοιραστεί.

🔹 Τελικά, γιατί αυτό το ποίημα;

Γιατί κουβαλά κάτι κοινό και προσωπικό μαζί.
Γιατί λέει πολλά με λίγα.
Γιατί είναι συγκινητικό χωρίς να γίνεται μελοδραματικό.
Γιατί αγγίζει την ουσία του έρωτα και της ύπαρξης, χωρίς εξιδανίκευση.

Και πάνω απ’ όλα:
Γιατί αυτή η «πολύτιμη συλλαβή» μπορεί να είναι ο καθένας από εμάς,
τη στιγμή που αγαπά,
τη στιγμή που χάνεται,
τη στιγμή που θυμάται.

Η πολύτιμη συλλαβή είναι το σημείο όπου η αγάπη, η ζωή και το είναι συναντιούνται.
Είναι η ένωση και το ίχνος του τέλους.
Είναι το ποίημα που γράφεται με σιωπή.

💐 Ευχαριστώ τις Εκδόσεις Όμηρος

Θα ήθελα να εκφράσω την ειλικρινή μου ευγνωμοσύνη στις Εκδόσεις Όμηρος και τον αγαπημένο ποιητή - λογοτέχνη Θεοφάνη Παναγιωτόπουλο, για την τιμή να συμπεριλάβουν το έργο μου σε αυτή τη συλλογική ποιητική ανθολογία.

Η συμμετοχή αυτή με τιμά βαθιά, γιατί με συνδέει με μια ομάδα δημιουργών που, ο καθένας και η καθεμιά με τον δικό του τρόπο, αποτύπωσε κάτι από το φως, το σκοτάδι, την ευθραυστότητα και την ουσία της ανθρώπινης ψυχής.

Διαβάζοντας τα ποιήματα των άλλων δημιουργών, ένιωσα βαθιά συγκίνηση. Συνάντησα φωνές αυθεντικές, ευαίσθητες, μεστό λόγο και μοναδικές εικόνες — και αυτή η επαφή από μόνη της είναι για μένα δώρο.

Εύχομαι ολόψυχα η ανθολογία αυτή:

να ταξιδέψει σε αναγνώστες που θα αναγνωρίσουν κομμάτια του εαυτού τους στις λέξεις,
να γεννήσει διάλογο και συγκίνηση,
και να γίνει αφορμή για περισσότερες δημιουργικές συναντήσεις στο μέλλον.

Γιατί όταν η ποίηση μοιράζεται, αποκτά βαθύτερο νόημα.
Και τότε, ακόμα και η πιο αθόρυβη συλλαβή μπορεί να γίνει πολύτιμη.

Να περνάτε όμορφα, εκφραστικοί μου φίλοι!

Σας φιλώ και σας εύχομαι ένα όμορφο ΣΚ.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά! Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...

Ημερομηνίες/ Το θαύμα/ Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις

Καλημέρα, εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Ήρθε η στιγμή να μοιραστώ κι εγώ το δικό μου "θαύμα", στο πλαίσιο του δρώμενου "Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις" που επινόησε ο καλός μας φίλος και πάντα δημιουργικός Γιάννης Πιταροκοίλης, μέσα από το blog του «Ηδύποτον». Εγώ θα σας μιλήσω για το μικρό μου "θαύμα", μιας και που αυτές οι μικρές πολύτιμες στιγμές μας γεμίζουν δύναμη, ζωντάνια, ενέργεια, αγάπη και ζωή. Είμαι πολύ χαρούμενη και συγκινημένη, γιατί κρατώ στα χέρια μου το πρώτο μου παιδικό παραμύθι. Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές και πριν από λίγες μέρες παρουσιάστηκε στη Χαλκίδα, στο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ «Όψεις του Φανταστικού», μαζί με ακόμη οκτώ υπέροχα έργα και δημιουργούς. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον εκδότη μου, τον κύριο Γιώργο Σωτήρχο, που πίστεψε σε αυτό το παραμύθι. Ευχαριστώ τον κόσμο που ήρθε και μας τίμησε με την παρουσία του, τους συγγραφείς που ταξίδεψαν μέχρι την πόλη μας και ό...

ΕΚΦΡΑΣΟΥ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου