Κείμενο 9: Ό,τι Δεν Ειπώθηκε, Γίνεται Ιστορία

 

Κείμενο 9:
Ό,τι Δεν Ειπώθηκε, Γίνεται Ιστορία

Μερικές φορές, η ζωή μας χαρίζει στιγμές που δεν ζήσαμε ποτέ, αλλά που μένουν μέσα μας σαν κάτι αληθινό. Κάτι που θα μπορούσε να έχει συμβεί. Ένα βλέμμα που δεν δόθηκε. Μια αγκαλιά που δεν έγινε. Ένα «σ’ αγαπώ» που δεν πρόλαβε να ειπωθεί.

Αυτές είναι οι ιστορίες που γράφω.
Όχι σαν γεγονότα, αλλά σαν δυνατότητες. Σαν ευχές.
Σαν ψυχικά τοπία που θέλω να εξερευνήσω, να κατανοήσω, να θεραπεύσω.

Γιατί κάθε ιστορία —ειπωμένη ή ανείπωτη— είναι μια γέφυρα. Από μένα σε σένα. Από το παρελθόν στο παρόν. Από αυτό που είμαστε, σ’ αυτό που ελπίζουμε να γίνουμε.

#ΙστορίεςΠουΔενΕιπώθηκαν #ΣυγγραφήΜεΣκοπό #ΑγάπηΣτοΆρρητο #ΑφηγήσειςΨυχής #ΘεραπευτικήΓραφή #ΧαμέναΛόγια #ΦωνέςΜέσαΜου

 

 

Όσα δεν είπα — και γιατί γράφω

Υπάρχουν πράγματα που έμειναν μέσα μου για καιρό. Λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ. Όχι γιατί δεν άξιζαν να ειπωθούν, αλλά γιατί δεν βρήκαν τον σωστό χρόνο, τον σωστό άνθρωπο, ή το απαραίτητο θάρρος. Μερικά με τρόμαζαν. Μερικά με ξεγύμνωναν. Και μερικά τα κράτησα για να μην πληγώσω — ή για να μη φανώ αδύναμος.

Δεν είναι πως δεν τα ένιωσα. Είναι πως δεν τα έδειξα. Κι αυτό αφήνει ένα βάρος μέσα σου. Ένα από εκείνα που δεν φαίνονται απ’ έξω, αλλά κουβαλιούνται καθημερινά.

Αυτό το βάρος με έφερε στο γράψιμο. Όχι γιατί είμαι «συγγραφέας» με την κλασική έννοια. Αλλά γιατί όταν τα κρατάς όλα μέσα, κάποια στιγμή ξεχειλίζουν. Κι εγώ επέλεξα να τα αφήσω να ξεχειλίσουν στο χαρτί. Στις λέξεις. Σ’ έναν χώρο που δεν με διακόπτει, δεν με κρίνει, δεν με σπρώχνει να τα «ξεπεράσω».

Γράφω για όλα αυτά που θα μπορούσαν να είχαν συμβεί αλλά δεν συνέβησαν. Γράφω για τους διαλόγους που δεν έγιναν, τα βλέμματα που χάθηκαν, τις στιγμές που προσπέρασα χωρίς να τις ζήσω. Γράφω για να θυμηθώ. Γράφω για να μην ξεχάσω. Γράφω για να καταλάβω. Γράφω για να συγχωρήσω — και κυρίως τον εαυτό μου.

---

Προς εσένα που διαβάζεις

Αν είσαι εδώ, ίσως κουβαλάς κι εσύ τα δικά σου ανείπωτα. Εκείνα τα λόγια που δεν χώρεσαν στη στιγμή. Εκείνα τα «αν» που στοιχειώνουν ή συγκινούν. Αν νιώθεις πως μέσα σου υπάρχουν ιστορίες που δεν ειπώθηκαν ποτέ — είσαι στη σωστή παρέα.

Δεν έχω όλες τις απαντήσεις. Ούτε τα κείμενά μου είναι λύσεις. Είναι απλώς διαδρομές — προς εμένα, προς ό,τι δεν έζησα, προς ό,τι ήθελα να πω. Κι αν σε αγγίζει έστω μία λέξη από αυτές, τότε κάτι έχει βρει τον δρόμο του. Ίσως αυτή η μικρή σύνδεση — ανάμεσα στον δικό μου κόσμο και τον δικό σου — να είναι αρκετή.

Σε ευχαριστώ που διαβάζεις. Που νιώθεις. Που συνεχίζεις.

 

"Γράφοντας όσα δεν ειπώθηκαν — για να μην μείνουν για πάντα σιωπηλά"