Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κείμενο 10: Η Σιωπή Μεταξύ των Σελίδων

 

Κείμενο 10:
Η Σιωπή Μεταξύ των Σελίδων

Υπάρχουν μέρες που δεν γράφεται τίποτα. Μέρες που το χαρτί μένει λευκό και το μυαλό γεμάτο.
Μέρες που οι λέξεις αρνούνται να εμφανιστούν, λες και έχουν φοβηθεί κι αυτές την τόση φασαρία του κόσμου.

Μα και τότε κάτι γίνεται. Κάτι αλλάζει. Γιατί ακόμη κι η σιωπή είναι μέρος της δημιουργίας. Η παύση, το κενό, το άδειο — είναι όλα μέρος του ρυθμού.

Όταν η καρδιά σωπά, δεν σημαίνει πως σταματά. Σημαίνει πως κάτι μέσα της ωριμάζει. Κάτι ετοιμάζεται. Και όταν έρθει η στιγμή, η ψυχή ξέρει να μιλήσει.

#ΣιωπήΚαιΈμπνευση #ΛευκέςΣελίδες #ΚαλλιτεχνικήΣιωπή
υγγραφήΜεΡυθμό #ΨυχικήΔιαδρομή #ΓράφωΌτανΈρθειΗΣτιγμή #ΑποδοχήΤηςΠορείας

🕊️ Όταν η σιωπή σε πνίγει, μα δεν έχεις πού να την αφήσεις…

Υπάρχουν στιγμές που δεν γράφω.
Όχι επειδή δεν έχω τι να πω — αλλά γιατί οι λέξεις δεν χωράνε αυτό που νιώθω.
Γιατί υπάρχουν συναισθήματα τόσο βαριά, τόσο άγρια ή τόσο ιερά… που η γλώσσα σωπαίνει μπροστά τους.

Υπάρχουν μέρες που στέκομαι μπροστά στο λευκό χαρτί και το κοιτάζω σαν καθρέφτη.
Δεν γράφω. Απλώς υπάρχω.
Και μέσα σε αυτή τη σιωπή, κάτι ωριμάζει. Κάτι σχηματίζεται, σαν ψίθυρος από τα βάθη.

Κι εσύ;
Έχεις τέτοιες στιγμές;

Εκείνες τις νύχτες που δεν αντέχεις άλλο να κρατάς τα πάντα μέσα σου — αλλά και δεν ξέρεις πώς να τα εξωτερικεύσεις.
Εκείνες τις σιωπές που δεν είναι κενές, αλλά γεμάτες κραυγές.
Εκείνα τα "δεν είμαι καλά", που ποτέ δεν ειπώθηκαν δυνατά.

Θέλω να σε καλέσω — αληθινά, ουσιαστικά — να μου πεις.
Όχι απαραίτητα με τέλειες λέξεις.
Με ψυχή. Όπως σου βγαίνει. Όπως είσαι.

Άφησέ μου ένα σχόλιο, ένα μήνυμα, μία φράση ή ακόμα και μια απλή σιωπή.
Γιατί κι αυτή λέει πολλά.

Δεν είσαι μόνος.
Είμαστε πολλοί που νιώθουμε, που σιωπούμε, που παλεύουμε, που ψάχνουμε λίγο φως μέσα στη σκόνη των ημερών.

Κι αν οι λέξεις σου δεν αλλάξουν τον κόσμο, ίσως αλλάξουν τον δικό μου.
Ίσως μαζί φτιάξουμε έναν χώρο που να χωράει και τη φωνή και τη σιωπή μας.

🖋️
Με καρδιά ανοιχτή,
Κική

#ΑπόΤηΣιωπήΣτηνΈκφραση #ΜίλαΜουΜεΨυχή #ΔενΕίσαιΜόνος #ΑληθινάΛόγια #ΨυχικέςΔιαδρομές #ΣκέψειςΠουΔενΕιπώθηκαν #ΣιωπέςΜεΒάθος #ΑκρόασηΜεΚατανόηση #ΓράφουμεΓιαΝαΘυμόμαστε #ΗΣιωπήΜιλάει


🔥 Είμαι η Κική Κωνσταντίνου.

Δεν γράφω απλά λέξεις.
Γράφω κομμάτια της ψυχής μου,
τις στιγμές που δείλιασα να μιλήσω,
τους φόβους που αγκάλιασα και τις ελπίδες που δεν παράτησα.
Αυτά τα κείμενα είναι το φως που άναψε μέσα στο σκοτάδι μου —
κι αν κάποια από αυτές τις λέξεις σου ψιθύρισε «δεν είσαι μόνος»,
τότε όλα όσα έγραψα είχαν νόημα.
Γιατί γράφω για σένα, που νιώθεις, που ονειρεύεσαι, που παλεύεις.
Είμαι εδώ, μαζί σου, με την καρδιά μου ανοιχτή —
έτοιμη να σε αγγίξει και να σε ταξιδέψει.
Κική Κωνσταντίνου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...

ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

    Παραδοσιακοί χοροί Εύβοιας Εύβοια   Στο όμορφο νησί της Εύβοιας ο κορυφαίος χορός είναι ο καβοντορίτικος ή καλλιανιώτικος που χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο χορευτικό και μουσικό στυλ. Άλλοι χοροί του νησιού είναι ο συρτός και ο µηλωνιάτικος, παραλλαγή του συρτού χορού. Στην περιοχή χορεύεται ακόµα ο λεγόµενος όρθιος μπάλος (διαφοροποιείται από τον κυκλαδίτικο µπάλο) από ένα ή δύο ζευγάρια. Βόρειο Εύβοια   Στη Β. Εύβοια συναντάµε περισσότερο τους λεγόµενους στεριανούς χορούς όπως τσάµικα, καγκέλια, πατινάδες και συρτούς. Από τους πιο διαδεδοµένους χορούς ήταν ο Χειµαριώτικος, οργανική αργή µελωδία που παιζόταν και µε φύλλο από κοτσύκι ή άλλο δέντρο. Ακολουθούσε ο Συρτός, ο Τσάµικος και κάποιες φορές χορευόταν και το ηπειρώτικο Στα Τρία. Όσον αφορά το Συρτό, όταν παρατηρήθηκε (µε βάση τις καταγραφές) ότι οι µεγάλης ηλικίας άνθρωποι δεν κάνουν δύο διαδοχικά σταυρώµατα αλλά πάτηµα και άρση, ειπώθηκε ότι τα σταυρώµατα "τα κάναν οι δασκά...