Στη σιωπή του σκοταδιού
ένα φως ψιθυρίζει.
Μικρό,
μα δυνατό —
σπίθα που δεν σβήνει.
Χαμένη σκέψη,
χαμένη ελπίδα;
Όχι.
Απ’ το τίποτα αρχίζει ο δρόμος.
Κάθε πληγή,
κάθε πτώση,
σε φέρνει πιο κοντά στη μέρα.
Στάχτες;
Ναι.
Μα μέσα τους κρύβεται το αύριο.
Κοίτα:
Η αυγή δε ρωτά αν είσαι έτοιμος.
Έρχεται.
Κι αν σταθείς όρθιος,
ο κόσμος αλλάζει μαζί σου.
Κική Κωνσταντίνου

Η αυγή ακολουθεί τον αέναο κύκλο της φύσης. Θα είναι εκεί πάντα. Σημασία έχει να συναντηθούμε μαζί της. Καλησπέρα Κική μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα Γιάννη μου. Πόσο όμορφα το είπες… Ναι, η αυγή θα είναι πάντα εκεί — το θέμα είναι να μπορούμε (ή να τολμάμε) να τη δούμε. Χαίρομαι πολύ που πέρασες από εδώ.
Διαγραφή