Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λάφυρα Εν Χορώ







«Λάφυρα Εν Χορώ» Ο τίτλος της εκδήλωσής μας. Μια ποιητική – μουσική – χορευτική παράσταση, θεατρικά δοσμένη, που θα πραγματοποιηθεί στις 17 Μαρτίου στον όμορφο και άκρως φιλόξενο χώρο της 4Dance Academy - Σχολή χορού (Kωνσταντινίδου 8, 3ος όροφος, Νεάπολη Χαλκίδας).

Θα σας ενημερώνω και θα σας τροφοδοτώ με υλικό – κυρίως τους φίλους που είστε μακριά και δεν θα μπορείτε να παραστείτε, όμως για την ώρα, θα ήθελα να σας πω δύο λόγια για την επιλογή που δώσαμε -  ως τίτλο -στην εκδήλωσή μας. Και όταν λέω εκδήλωσή μας, εννοώ με κεφαλαία γράμματα την προσωπική αντωνυμία πληθυντικού αριθμού «ΜΑΣ». Από τις λίγες φορές που νιώθω μια εκδήλωση να αγαπιέται από όλα τα μέλη -που κατά κάποιο τρόπο θα την ενσαρκώσουν -  και πιστέψτε με, είμαστε αρκετοί.

Σύμφωνα με τον  Αριστοτέλη λοιπόν, στο βιβλίο του «Περι Ψυχής» μεταξύ άλλων υποστήριξε πως πολλοί άνθρωποι πιστεύουν, ότι η ψυχή μας μπορεί να κινεί τον εαυτό της, αλλά μπορεί επίσης να κινεί και κάτι άλλο που είναι ακίνητο, το οποίο όμως έχει την δυνατότητα να κινηθεί. Αποφασίσαμε λοιπόν να κινήσουμε την ψυχή με μουσική, χορό, στίχους, απαγγελίες, δραματοποίηση και τοποθετώντας τη φαντασία μέσα στη φαντασία.

Δοτικά δοσμένος ο τίτλος μας, μιας και τα «λάφυρα» είναι ικανά να θέσουν σε κίνηση αέναη, ρυθμική και μουσική την ψυχή μας και να μας δώσουν τη δυνατότητα να σας τα παρουσιάσουμε  - εκείνο το απόγευμα -Εν Χορώ.

Το πιο εγκάρδιο ευχαριστώ μου στους οραματιστές νέους που την δημιούργησαν, Αλέξανδρο - Σταμάτη Ρηγόπουλο, Βίκυ Μπασούκου, Αρετή Κόκκαλη και Νίκο Πικραμένο, στους χοροδιδασκάλους και στους μαθητές που θα συμμετάσχουν, στα άτομα που θα απαγγείλουν και σε εσάς που πιστεύω ακράδαντα πως θα την αγκαλιάσετε.

Ω ναι, με βεβαιότητα σας λέω πως κάτι ιδιαίτερο και πρωτότυπο θα συμβεί τον Μάρτιο στην πόλη της Χαλκίδας. Όσοι αγαπάτε την τέχνη, μην μας χάσετε και όσοι δεν την αγαπάτε (υπάρχουν άνθρωποι να μην  αγαπούν καμία μορφή τέχνης;) ελάτε για να την αγαπήσετε.



«Τα Λάφυρα Εν Χορώ» υπόσχονται να σας παρασύρουν σε έναν κόσμο γεμάτο όραμα, τέχνη, φαντασία.

Μην μας χάσετε!

Σχόλια

  1. Που και πότε Κική μου ;
    βλέπω ομορφιές ! και το χαίρομαι. Αυτές οι δράσεις-εκδηλώσεις είναι γεμάτες δημιουργία. Καλή επιτυχία καρδιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κική μου, δώσε μας περισσότερα στοιχεία. Η 17η Μαρτίου μάλλον είναι καλή μέρα για μένα και θα προσπαθήσω να έρθω. Πολλά φιλιά, φίλη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλη επιτυχια φιλη μου🌺Παντα ομορφιες να δημιουργεις!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πραγματικά Κική μου θα αρέσει γιατί ποιος δεν αγαπά την τέχνη !!!Καλή επιτυχία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα εκφραστικοί μου φίλοι, είχα ξεχάσει να αναφέρω ακριβώς την τοποθεσία της εκδηλωσης. Στην πρώτη παράγραφο θα τα βρείτε αναλυτικά. Είναι στη Χαλκίδα. Θα χαρώ πολύ αν καταφέρετε να έρθετε. Φιλια πολλα σε ολους!! Ευχαριστω πολυ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...