Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΑ ΚΑΙ ΕΓΩ...



" Σ' αγαπάω. Χωρίς εσένα νιώθω μόνη και λειψή. Σα να είμαι μισή ένα πράγμα. Όπου και να πάω, νιώθω μισή. Λείπεις από πλάι μου και σε κάθε μου βήμα και σκέψη, νιώθω μισή. Σε αναζητάω παντού. Ακόμη και όταν το μυαλό μου φεύγει από εσένα, πάλι εκεί γυρνάει πιο δυναμικά. Δεν θέλω να νιώθω έτσι γιατί με πονάει αυτή η αγάπη. Δε μου αρέσει που με ανάγκασες να μείνω μόνη και να πρέπει να συνεχίσω στην ζωή χωρίς εσένα. Νιώθω μετέωρη ανάμεσα στο "θέλω" και στο "πρέπει", στον "φόβο" και στο "ρίσκο", στο "ένστικτο" και στη "λογική". Και οι αναμνήσεις δεν με πονάνε απλώς, με στοιχειώνουν.. Ακόμη κι όταν γελάω και χαίρομαι, το κάνω γιατί νιώθω πως είσαι κάπου εκεί. Και μετά θυμάμαι και πονάω και θέλω να σε πονέσω. Και μετά προσδοκώ και επειδή η προσδοκία υποκύπτει, οργίζομαι και θρηνώ. Κι όλο αυτό είναι τόσο βασανιστικό. Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω, να νιώσω. Να πω ευχαριστώ που με έμαθες να αγαπάω ή να σε "μισήσω" που με αναγκάζεις να σκοτώνω και να θρηνώ την αγάπη αυτή; Και δεν είχες το δικαίωμα και δεν το είχα και εγώ."

~~ Η Αγάπη Δηλώνει Απών - Κική Κωνσταντίνου

 
Αν θέλεις και εσύ να αποκτήσεις το νιοτάξιδο βιβλίο μου δεν έχεις παρά να μου το ζητήσεις με μήνυμα εδώ: kikh_k@hotmail.com
Σας ευχαριστώ πολύ!!!

Η πανέμορφη και άκρως επιβλητική φωτογραφία που βλέπετε, μας έρχεται από τον λεγόμενο Άγγελό μου, Χαρούλα Δουκουμέ.

Σε ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου για κάθε στήριξη και αγάπη! Τα φιλιά και τις πιο θερμές μου ευχές!




 
Και μην ξεχάσεις το κλειδί... Ποτέ το κλειδί.. Μόνο εκεί που αξίζει!
 
 
Ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Eva Lida!!!
 
 _____________________________________________________
 
 Super Προσφορά!!! Μέχρι το τέλος του μήνα στα 37€ και δώρο τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής. Στείλε στο e mail: kikh_k@hotmail.com τα στοιχεία της διεύθυνσής σου, ένα τηλέφωνο, εάν τα θέλεις ενυπόγραφα και σύντομα, όλα, στην αγκαλιά σου!!! Πληρωμή και παραλαβή από το ταχυδρομείο της περιοχής σου!
Ιδανική επιλογή και για δώρο!!




Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...