Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΩΣ ΤΑ ΛΑΦΥΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΔΑΝΕΙΚΑ, "ΚΛΕΜΜΕΝΑ" ΑΛΛΩΝ....





Σαν σήμερα, πριν από τέσσερα χρόνια, γεννήθηκαν τα #λάφυρα.
Το πρώτο μας σκαλοπάτι.
Νοσταλγικό, αγαπημένο, σημαδιακό.
Να σημαίνει τόσα πολλά και να μας φέρει τόση αγάπη και τόσους ανθρώπους.
Βαθιά και αληθινά, συγκινημένη.

Τέσσερα χρόνια μετά, με την κυκλοφορία του τέταρτου πονήματός μου, την αρχή συγγραφής του πέμπτου και πολλές ενδιαφέρουσες και πρωτοποριακές εκδηλώσεις, να βρίσκονται σε διαδικασία οργάνωσης και εξέλιξης.

Νιώθω χαρούμενη, γεμάτη ευγνωμοσύνη, περήφανη και πολλά ακόμη αγνά συναισθήματα για όσα έχω καταφέρει μέχρι στιγμής, για όσα έχω ζήσει μαζί σας και για όσους ανθρώπους έχω γνωρίσει και τους έχω προσθέσει στην καρδιά μου.
Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να πω, το ευχαριστώ φαντάζει μικρό σε τέτοιες περιπτώσεις αλλά σίγουρα όταν είναι εγκάρδιο, εξαπλώνεται και το νιώθουν οι αποδέκτες του. 
 


Eλάτε να νοσταλγήσουμε παρέα: http://ekfrastite.blogspot.com/2015/02/blog-post_27.html
και φυσικά να μοιραστούμε ξανά το βίντεο του δικού μας και πολυαγαπημένου μου, Νίκου Μουσαβερέ:


Αποσπάσματα της ποιητικής συλλογής που περιέχει 13 ποικίλες θεματολογίες με επίκεντρο τον Άνθρωπο και τα συναισθήματά του. Μέσα από βαθιές σκέψεις κι ανησυχίες ενθαρρύνει τον αναγνώστη ν' ανακαλύψει το νόημα της ζωής. Με απλό, εκφραστικό και γλαφυρό λόγο καταφέρνει ν' αποσπάσει ως το τέλος την προσοχή, εξυμνώντας το θαύμα και την αξία της σχέσης του ανθρώπου με τη ζωή! 

Η μουσική επένδυση του βίντεο ανήκει στον Αμερικανό συνθέτη και ράπερ Zack Hemsey και φέρει τον τίτλο "The Way"(2011).

 ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ: Το βίντεο αυτό έγινε με το πρόγραμμα επεξεργασίας των windows movie maker με μοναδικό σκοπό την ενημέρωση και δεν προορίζεται για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. 


Σας ευχαριστώ, πάρα πάρα πολύ!
Εκ βαθέων!



Και μην ξεχάσω το λινκ για την εκδήλωση χορού και ποίησης! Λάφυρα Εν Χορώ, λοιπόν:  https://www.facebook.com/events/444360993005553/

Σχόλια

  1. Εύχομαι όλα να σου έρχονται όπως πραγματικά ποθείς!
    Να σαι καλά 🌼
    Καλό μήνα εύχομαι ❣️

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τέσσερα χρόνια Κική μου ! έκλεισες ....τετραετία στον όμορφο κόσμο της δημιουργίας. Με τα έργα σου απτά, γεμάτα ζωή, έκφραση. Αγκαλιασμένα από τους αναγνώστες σου και τους φίλους σου.
    Συνέχισε καλή μου κοπέλα. Ο Δρόμος σου υπόσχεται πολλά.
    Την αγάπη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συγχαρητηρια Κική μου.
    Εύχομαι καλές διαδρομές με προορισμό υπέροχα ξέφωτα της ψυχής !
    Σε φιλω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εύχομαι από καρδιάς τα τέσσερα χρόνια να γίνουν δεκαετίες και να μας χαρίζεις απλόχερα πολλά λάφυρα από την ψυχή σου, Κική μου!
    Να είσαι καλά, δυνατή, υγιής να δημιουργείς και να μας μαγεύεις!
    Πολλά φιλιά
    Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...