Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΆΡΗΣ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ


Φευγαλέες σκέψεις,
που έχουν κάτι να πουν, να κατανοήσουν.
Εξόριστα διαβατάρικα πουλιά, συνθέτουν μνήμες, μιας εθιμοτυπικής αλληγορίας.
Στο νου και στην καρδιά, υπάρχει πάντα λίγη αγάπη: ανεπίστρεπτη αγάπη, κατοχική κι αβέβαιη.

Το ψεύτικο σκηνικό, έγινε πρωταγωνιστής μιας αιολικής παράστασης, και τα δήθεν συναισθήματα, έγιναν προπατορικοί διαλέκτες ενός εκδιωγμένου Θεού.

Ρήτορες: αβέβαιοι και προπηλακισμένοι, μικροσκοπικοί φανοστάτες.
Μέρμηγκες: δουλικά, ισορροπημένης όψης και διαστροφής.

Κι όλα αυτά, για να κρύψω τον Διωγμό.
Όλα αυτά, για να καλύψω το νόημα, μιας τρυφερής φωτογραφίας.

Στην καρδιά και στο μυαλό, φυτρώνουν ζουζούνια. Εκατοντάδες, ανυπεράσπιστα, πληθωρικά ζουζούνια.

Κι όλα αυτά, επειδή αποφάσισα να γράψω τρυφερά.
Όλα αυτά, για όσους καταφεύγουν σε λανθασμένες σκέψεις.

Στην καρδιά και στο μυαλό, φωλιάζουν κάκτοι. Μεταλλικοί κάκτοι, μανιασμένοι και λεύτεροι.

Όλα αυτά, για όσους κάναν λάθη και τα αναζήτησαν.
Όλα αυτά, για ένα "μου λείπεις", σε κάθε σπασμωδικό φινάλε.

Στην καρδιά και στο μυαλό, ανθίσαν πάλι τα σαράκια. Αλησμόνητα και αείμνηστα σαράκια.

Όλα αυτά, γιατί ο Βασιλιάς αποκήρυξε τη Βασίλισσα και κυρίως, όλα αυτά γιατί ο "Άρης" είναι τόσο κοντά!

Και, σου άρεσε Αυτό Το Ποίημα;

~~ Πλανήτης Άρης - Κική Κωνσταντίνου

Σχόλια

  1. Καλησπέρες και ευχές για καλή βδομάδα Κική μου. Πάντα ξεκινάει η μέρα με ένα όμορφο δημιούργημά σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Μια συζήτηση καρδιάς με την Ελένη Γκιάτα

Καλημέρα και καλή εβδομάδα, εκφραστικοί μου.  Ελπίζω να σας βρίσκω όλους και όλες, καλά. Σήμερα έχω τη χαρά να φιλοξενώ στο blog μου μια δημιουργό που κινείται με ευαισθησία και ειλικρίνεια ανάμεσα στην ποίηση, το παραμύθι και τη σύγχρονη πεζογραφία. Η Ελένη Γκιάτα, με σπουδές στη Δημοσιογραφία και ενεργή παρουσία στον λογοτεχνικό χώρο, αφήνει το αποτύπωμά της μέσα από λέξεις που μιλούν για το συναίσθημα, την ανθρώπινη εμπειρία και τις μικρές, αθέατες αλήθειες της καθημερινότητας. Με συμμετοχές σε ανθολογίες, τιμητικές διακρίσεις, συλλογικά projects και το πρώτο της προσωπικό βιβλίο να έχει ήδη βρει τον δρόμο του προς τους αναγνώστες, μας δίνει την ευκαιρία να τη γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τη συνέντευξη που ακολουθεί. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας πως βρισκόμαστε και κάτω από την ίδια εκδοτική στέγη. Πάμε λοιπόν να τη γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τα έργα της.    Ελένη, καλώς ήρθες στο blog μου «Εκφράσου» . Χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ. 1. Μεγαλ...

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...