Κείμενο 4: Η Δύναμη της Ευθραυστότητας

 

Κείμενο 4: 

Η Δύναμη της Ευθραυστότητας  

Πολλοί φοβούνται να δείξουν την ευθραυστότητά τους — θεωρούν ότι είναι αδυναμία. Όμως η αλήθεια είναι ότι η ευθραυστότητα είναι πηγή δύναμης και αυθεντικότητας. Όταν αφήνουμε την ψυχή μας να εκτεθεί, χωρίς προστασία και χωρίς φόβο, ανοίγουμε τον δρόμο για βαθύτερη σύνδεση με τους άλλους και με τον ίδιο μας τον εαυτό. Είναι μέσα από τις ρωγμές που μπαίνει το φως. 

Η συγγραφή μου είναι ο χώρος όπου επιτρέπω στην ευθραυστότητα να ζήσει και να ανθίσει. Εκεί γεννιούνται οι πιο αληθινές ιστορίες — αυτές που αγγίζουν, που θεραπεύουν, που ενώνουν.

Μοιραστείτε μαζί μου μια στιγμή που η ευθραυστότητά σας έγινε η μεγαλύτερη σας δύναμη. 

#Ευθραυστότητα #Δύναμη #Αυθεντικότητα #Θάρρος#ΓράφωΜεΨυχή#ΑνθίζωΜέσαΑπόΤιςΡωγμές #Αλήθεια #Σύνδεση

 

 

Όταν Τόλμησα να Σπάσω

Υπήρξε μια περίοδος στη ζωή μου που ένιωθα πως όλα μέσα μου έμοιαζαν εύθραυστα, έτοιμα να σπάσουν με τον παραμικρό ψίθυρο. Κι όμως, συνέχιζα να ντύνομαι με δύναμη. Να χαμογελώ μηχανικά, να λέω "είμαι καλά" όταν μέσα μου ο κόσμος φώναζε. Για χρόνια έμαθα να στέκομαι — όχι απαραίτητα όρθια, αλλά ακούνητη, σιωπηλή, εγκλωβισμένη μέσα στην εικόνα μιας γυναίκας που δεν "σπάει", που τα αντέχει όλα, που δεν δείχνει τις ρωγμές της.

Μέχρι που δεν άντεξα άλλο. Κι εκείνη τη μέρα, αντί να φορέσω το γνωστό μου προσωπείο, άφησα ελεύθερη την αλήθεια μου. Έκλαψα μπροστά σε ανθρώπους που δεν ήξερα αν θα καταλάβουν. Μίλησα για φόβους που είχα θάψει βαθιά. Δεν προσπάθησα να φαίνομαι "δυνατή". Για πρώτη φορά, ήμουν απλώς εγώ.

Και τότε συνέβη κάτι μαγικό.

Κανείς δεν με χλεύασε. Κανείς δεν με απέρριψε. Κανείς δεν με είδε σαν λιγότερη. Αντιθέτως — ένιωσα αποδοχή. Ένιωσα ότι για πρώτη φορά, κάποιος με είδε ολόκληρη, και όχι το ρόλο που έπαιζα. Και μέσα από αυτή την αποκάλυψη, συνειδητοποίησα κάτι βαθύ: η ευθραυστότητά μου δεν ήταν ελάττωμα. Ήταν η πιο γενναία μου στιγμή.

Από τότε, δεν φοβάμαι να δείχνω τις ρωγμές μου. Έμαθα ότι μέσα από εκείνες μπαίνει το φως — το φως της σύνδεσης, της κατανόησης, της αυθεντικής επαφής με τους άλλους αλλά και με τον ίδιο μου τον εαυτό. Δεν χρειάζεται να αποδεικνύω τίποτα πια. Η δύναμή μου δεν βρίσκεται στην τελειότητα ή στον έλεγχο, αλλά στην αλήθεια μου.

Ως γυναίκα, για πολλά χρόνια ένιωθα πως έπρεπε να κρατάω τον κόσμο όρθιο, να φροντίζω, να δίνω, να μη λυγίζω. Μα τώρα ξέρω: μπορώ να λυγίσω. Μπορώ να σπάσω. Και μέσα απ’ αυτό, μπορώ να ανθίσω ξανά — πιο αυθεντική, πιο φωτεινή, πιο ελεύθερη.

Αν η καρδιά σου είναι ευάλωτη, μη τη φοβάσαι. Αγκάλιασέ την. Εκεί βρίσκεται όλη σου η ομορφιά.